Партыя БНФ
Партыя БНФ - партыя абароны народных інтарэсаў
Аргкамітэт па адзначэньні стагодзьдзя БНР правёў перамовы ў МЗС Беларусі

763bdf8749d54de55c2298070ec52400Падчас сустрэчы прадстаўнікі Аргкамітэту прапанавалі Міністэрству замежных справаў праграму мерапрыемстваў, якая б дазволіла належным чынам ушанаваць вялікі юбілей беларускай нацыянальнай гісторыі.

Па выніках сустрэчы Рыгор Кастусёў выказаў спадзеў на эфектыўную супрацу дзяржаўнай улады і грамадзкасьці дзеля адзначэньня гэтай важнай даты ў гісторыі Беларусі:

“Вялікая частка нашай размовы датычылася да тых прапановаў, якія наўпрост палягаюць у кампэтэнцыі МЗС. Стагодзьдзе БНР – выдатная нагода для нашага дыпляматычнага ведамства актываваць працу з беларускай дыяспарай, а таксама рэпрэзэнтаваць у замежжы гісторыю беларускай дзяржаўнасьці. Гэта могуць быць выставы, прыёмы, ушанаваньне спадчыны і месцаў пахаваньня дзеячоў БНР, што былі вымушаныя пакінуць родны край. У якасьці палітычнага рашэньня мы прапанавалі МЗС уступіць у камунікацыю з дзеючай Радай БНР і запрасіць яе прэзыдэнта Івонку Сурвілу ў Менск для ўдзелу у юбілейных імпрэзах з нагоды стагодзьдзя БНР. Сам факт гэткага запрашэньня меў бы вялікае сымбалічнае значэньне, але для гэтага, безумоўна, дзяржава павінная афіцыйна адзначыць юбілей БНР” – сказаў Рыгор Кастусёў.

Удзельнікі сустрэчы заклікалі МЗС таксама аказаць садзенічаньне рэалізацыі існых грамадзкіх ініцыятываў нагоды слаўнага юбілею: лейтматывам сустрэчы была тэза пра неабходнасьць спалучэньня дзяржаўнага і грамадзкага складніка ў юбілейных мерапрыемствах. Дзяржаўнымі музэямі і ўстановамі культуры ўжо заплянаваны шэраг імпрэзаў з нагоды паўстаньня БНР.

“Але станаўленьне беларускай дзяржаўнасьці не павіннае ўшаноўвацца выключна ў цішы музэяў! Мы прапанавалі ўраду падтрымаць сьвяточныя мерапрыемствы, што заплянаваныя нашым аргкамітэтам, Саюзам Мастакоў, іншымі суполкамі і асобнымі грамадзкімі ініцыятывамі. Я асабіста даў высокую ацэнку высілкам МЗС па ўшанаваньні беларускай спадчыны за мяжой. Але нельга абмяжоўвацца ўсталяваньнем мэмарыяльных шыльдаў у гарадах замежжа, калі у самім Менску вуліцы носяць назвы, зьвязаныя з выключна савецкім пэрыядам разьвіцьця беларускай дзяржаўнасьці, у той час як папярэдні этап, зьвязаны з першым абвяшчэньнем дзяржаўна-палітычнай суб’ектнасьці беларускай нацыі ў выглядзе БНР належным чынам не адзначаны – імёнамі тагачасных дзяржаўных дзеячоў не названыя вуліцы, на будынках, зьвязаных з абвяшчэньнем БНР, не ўсталяваныя мэмарыяльныя шыльды. Я праінфармаваў МЗС пра збор подпісаў пад петыцыяй да мясцовых уладаў аб неабходнасьці размяшчэньня гэткіх шыльдаў, у тым ліку той шыльды, аўтарства скульптара Шатэрніка, якая ўжо шмат год захоўваецца ў сядзібе Партыі БНФ – настаў час заняць ёй сваё месца на будынку, дзе была абвешчаная Беларуская Народная Рэспубліка” – падкрэсьліў Рыгор Кастусёў.

Агулам падчас сустрэчы бакі абмеркавалі 10 прапанаваных Аргкамітэтам пунктаў магчымых дзеяньняў па адзначэньні стагодзьдзя БНР. Асобна была закранутая неабходнасьць не дапусціць паўтарэньня гвалту і нагнятаньня гістэрыі ў дзяржаўных СМІ, якімі суправаджаўся Дзень Волі  ў гэтым годзе: “Пра ролю 25 сакавіка ў гісторыі беларускай дзяржавы замежнікі павінныя даведвацца не з інфармацыі пра зьбіцьцё людзей на вуліцах. Мы заклікалі ўлады для выключэньня гвалтоўнага сцэнару вырашаць пытаньні арганізацыі масавых мерапрыемстваў, прымеркаваных да 25 сакавіка 2018 году, шляхам дыялогу на прынцыпах узаемнай павагі бакоў, плюралізму, гарантыяў правоў і свабодаў грамадзян” – сказаў Рыгор Кастусёў. Палітычнай падставай для гэтага палітык адзначыў прапанову па стварэньні міжведамственага аргкамітэту па адзначэньні юбілею, з удзелам міністэрстваў, грамадзкіх аб’яднаньняў, творчых саюзаў.

“Размова атрымалася даволі канструктыўная, і я мяркую што нашыя прапановы стануць добрым стартам для далейшай працы па падрыхтоўцы да стогадовага юбілею БНР” – падсумаваў вынікі сустрэчы лідэр БНФ Рыгор Кастусёў

Бакі дамовіліся сустрэцца яшчэ раз неўзабаве для дэтальнага абмеркаваньня стаўленьня ўладаў да прапанаванай Аргкамітэтам праграмы юбілейных мерапрыемстваў.

У бліжэйшы час копія зварота, які быў пададзены Аргкамітэтам ў МЗС падчас сустрэчы, будзе перададзены ў дзяржаўныя і незалежныя СМІ.

Прэс-служба Партыі БНФ

Аргкамітэт па адзначэньні стагодзьдзя БНР правёў перамовы ў МЗС Беларусі
Партыя БНФ вылучыла прадстаўнікоў у выбарчыя камісіі

Як паведаміў намеснік старшыні Партыі БНФ Зьміцер Салошкін, сябры БНФ вылучаліся ў камісіі рознымі шляхамі:

“Збольшага вылучэнне адбывалася ад партыйных структур – абласнымі, гарадскімі і раённым арганізацыямі партыі. У выпадках, калі ў вобласці не хапала партыйных аргструктур – вылучэнне рабілася ад структур грамадскага аб’яднання БНФ “Адраджэнне” (як, напрыклад, у Гарадзенскай вобласці, дзе зарэгістраваная толькі Гарадзенская гарадская арганізацыя Партыі БНФ, а ў рэгістрацыі абласной структуры партыі чыноўнікі неаднаразова адмаўлялі). У некаторых месяцовасцях, за адсутнасцю ў мясцовых суполак БНФ афіцыйнай рэгістрацыі, прадстаўнікі партыі вылучаліся шляхам збору подпісаў выбаршчыкаў.

З улікам дэцэнтралізацыі працэсу вылучэння ў тэрытарыяльныя камісіі, які знаходзіцца ў кампэтэнцыі мясцовых аргструктур партыі, пакуль цяжка агучыць дакладную лічбу вылучаных у тэрытарыяльныя камісіі прадстаўнікоў БНФ. Мы вылучылі блізка дзесяці прадстаўнікоў па тых тэрыторыях, дзе плануецца вылучэнне кандыдатаў у дэпутаты ад Партыі БНФ, альбо дзе на мясцовым узроўні дасягнутая дамоўленасць пра ўзаемадзеянне і падтрымку кандыдатаў ад іншых арганізацыяў. Гэта прыкладна тая ж колькасць, якая была на ранейшых мясцовых выбарах  у 2010 і 2014 гадах” – сказаў Зьміцер Салошкін.

Сябры БНФ вылучаныя ў выбарчыя камісіі ў Мінску, Мінскай вобласці, у Слуцку, Віцебскай вобласці і горадзе Віцебску, у Светлагорску, Гародні, Слоніме, Лідзе, Магілёве.

Цяпер да 24 лістапада мясцовыя органы улады павінныя правесці пасяджэнні і сфармаваць склад тэрытарыяльных выбарчых камісій. У кожную камсіію уключаецца ад 7 да 13 сябраў камісіі.

“Па ўсёй краіне ўключаюць звычайна максімум аднаго-двух прадстаўнікоў БНФ, прычым незалежна ад агульнай колькасьці, якую мы вылучылі. І наадварот, ад праўладных партый і аб’яднаньняў звычайна ўключаюць амаль ўсіх іх вылучэнцаў. Такім чынам, улады фармальна заяўляюць пра прысутнасць апазыцыі ў камісіях, хоць рэальна большасці нашых вылучэнцаў адмаўляюць. Напрыклад, у 2010 годзе у тэрытарыяльныя камісіі не ўключылі ніводнага нашага прадстаўніка, у 2014 быў уключаны толькі адзін прадстаўнік БНФ. Зараз, магчыма, уключаць двух – і будуць заяўляць пра прагрэс у гэтай справе. Прычына ў тым, што сябра тэрытарыяльнай выбарчай камісіі валодае пэўнымі паўнамоцтвамі па кантролю за працай участковых камсіяў, і, такім чынам, можа выкрыць незаконныя маніпуляцыі, у тым ліку з яўкай выбаршчыкаў. Менавіта так зрабіў, скарыстаўшыся сваім статусам сябры тэрытарыяльнай камісіі, прадстаўнік Партыі БНФ Зміцер Каспяровіч падчас прэзідэнцкіх выбараў 2015 года. Дарэчы, у гэтым годзе мы таксама вылучылі яго ў Мінскі гарадскі выбаркам” – падкрэсліў намеснік старшыні Партыі БНФ Зьміцер Салошкін.

На наступным этапе выбарчай кампаніі будуць сфармаваныя акруговыя выбарчыя камісіі па выбарах дэпутатаў абласных саветаў, і тэрытарыяльныя камісіі па раёнах Менску, якія выконваюць функцыі акруговых камісіяў у сталіцы. Вылучэнне ў камісіі гэтага ўзроўню павінна адбыцца не пазней за 1 снежня.

Партыя БНФ вылучыла прадстаўнікоў у выбарчыя камісіі
Старшыня Рады БНР віншуе з угодкамі Слуцкага збройнага чыну

Івонка Сурвіла 2017Дарагія суродзічы!

У лістападзе шмат якія народы ўшаноўваюць памяць сваіх герояў. Прыкладам, а 11-ай гадзіне 11-га дня 11-га месяца ўся Канада аддае пашану хвілінай маўчаньня сваім змагарам. Ад прадстаўнічкі каралевы да ветэранаў і звычайных грамадзянаў, старыя і маладыя, з удзячнасцю прыгадваюць суайчыннікаў, якія аддалі жыццё на алтар Бацькаўшчыны. Ускладаюцца вянкі на магілах невядомых жаўнераў і паўсюль адбываюцца адпаведныя абрады.

Беларускі народ да нядаўняга часу не ведаў – бо было забаронена ведаць – пра сваіх першых герояў першай у ХХ стагоддзі беларускай дзяржавы, нашых слаўных Случчакоў, якія ў 1920 змагаліся за Беларускую Народную Рэспубліку. Толькі ў вольным свеце беларусы пра іх ведалі і з удзячнасцю іх ушаноўвалі ў канцы лістапада.

У гэтым 2017 годзе ў Беларусі яшчэ ўсё трэба прасіць дазвол у гарадскіх управах, каб магчы ўшанаваць іх памяць. І паколькі ніколі невядома, у якой ступені “чалавечкі ў цывільным” дазволяць спакойна адзначыць Дзень Герояў, выходзяць на вуліцы не дзясяткі тысяч, а толькі пару сотняў удзячных патрыётаў.

Дарагія суродзічы! Віншую вас сёння ад імя Рады Беларускай Народнай Рэспублікі з гэтай вялікай падзеяй у жыцці нашага народа – Слуцкім збройным чынам.

Успомніце з удзячнасцю тых дзесяць тысяч Герояў, якія хацелі вас абараніць ад надыходзячага захопніка-чужынца. Яны гэтага заслужылі.

Вечная ім памяць!

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвіла, Старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

Паводле Беларускага Радыё Рацыя

Старшыня Рады БНР віншуе з угодкамі Слуцкага збройнага чыну
Калінкіна, Фядута, Чавусаў – пра стэрыльнасьць мясцовых выбараў-2018

«Выбары будуць стэрыльнымі»

4F9E7523-398F-42FD-B45D-87D118460983_w1023_r1_sДракахруст: Ці можна чакаць нейкіх сюрпрызаў ад мясцовых выбараў у наступным годзе? Вось у Расеі нядаўнія мясцовыя выбары прынесьлі пэўныя нечаканасьці, адносна вялікі адсотак, які атрымала апазыцыя, асабліва ў Маскве. І гэта пры тым, што Расея — зусім ня ўзор дэмакратыі і нават асаблівага руху ў гэтым накірунку там не назіраецца. А ў Беларусі такая нечаканасьць можа адбыцца?

Лідзія Ярмошына выказала спадзяваньне, што выбары будуць «стэрыльнымі», маючы на ўвазе адсутнасьць палітычнага бруду. Але ня выключана, што яны будуць стэрыльнымі і ва ўсіх іншых сэнсах. Так і будзе?

Сьвятлана Калінкіна

Калінкіна: Цяжка сказаць. Надзея памірае апошняй, і амаль што на кожных выбарах мы спадзяемся на тое, што нейкія парасткі розуму ў нашай улады зьявяцца. І на гэтых выбарах я асабіста маю надзею, што большую колькасьць апазыцыянэраў прапусьцяць у мясцовыя саветы.

Па-першае, таму што гэта ўсё ж мясцовыя саветы, якія маюць значна меншае значэньне. Па-другое, нават у Палаце прадстаўнікоў зьявіліся два незалежныя дэпутаты, і ніякай рэвалюцыі гэта не зрабіла. Па-трэцяе, увогуле Беларусь імкнецца паводзіць сябе так, каб нехта паставіў птушачку, што мы рухаемся ў правільным кірунку да дэмакратыі.

Ну і па-чацьвёртае — ніякай цікавасьці да выбараў няма. Для прадстаўнікоў улады мясцовыя саветы — гэта нават ня нейкая кар’ерная прыступка, іх заўсёды проста мэтадам ультыматумаў угаворваюць ісьці ў гэтыя мясцовыя саветы. Таму я спадзяюся, шчыра кажучы, што гэтым разам вынік будзе лепшы, чым раней.

Дракахруст: Юры, а раптам будзе як у Расеі? У Расеі «Крымнаш» і г. д., але атрымалася ня так, як на мінулых мясцовых выбарах. Можна прыгадаць, што ў Беларусі ў 2003 годзе ня тое, каб быў год росквіту дэмакратыі, але тады дэпутатамі мясцовых саветаў сталі Юрась Губарэвіч, Алесь Міхалевіч, Вольга Карач. Гэта не было рэвалюцыяй, але гэта была значная падзея. І, дарэчы, усе гэтыя людзі, якіх я назваў, усе яны не згубіліся і не згубіліся менавіта пасьля тых мясцовых выбараў. А ці можа нешта такое адбыцца цяпер?

Чавусаў: Я не вялікі спэцыяліст па расейскай палітыцы, але магу меркаваць, што пры ўсіх адыходах ад дэмакратыі, пры ўсіх маніпуляцыях на выбарах, галасы там усё ж лічаць. Калі працягваць вашу аналёгію, напэўна, Расея знаходзіцца на той стадыі разьвіцьця выбарчых тэхналёгіяў, на якой знаходзілася ў 2003 годзе Беларусь. Вы ж прыгадалі вельмі далёкі час — пасьля гэтага адбыліся ажно тры кампаніі выбараў у мясцовыя саветы, і там ужо ні пра якія мандаты для вядомых асобаў і гаворкі не было. Праходзілі літаральна адзінкі, зусім ня зь першага шэрагу апазыцыі, збольшага нават проста прадстаўнікі грамадзкіх рухаў, чыя апазыцыйнасьць не была пазначаная дакладна ў выбарчых матэрыялах.

Я ўсё ж схільны лічыць, што выбары адбудуцца паводле сцэнару незаконных маніпуляцыяў. Прычым, на мясцовых выбарах памер незаконных маніпуляцыяў большы. Той паказчык чаканай яўкі, пра які заявіла Ярмошына — 78 %, ён будзе вымагаць ад мясцовых арганізатараў выбараў яшчэ большых маніпуляцыяў, чым на прэзыдэнцкіх, калі народ так ці інакш яшчэ на ўчасткі прыходзіць.

Таму ў Менску 80 % яўкі на мясцовыя выбары — гэта нават для саміх прадстаўнікоў выбарчых камісіяў сьмешна, а ім гэтыя лічбы даводзіцца маляваць. У гэтых умовах я ня схільны думаць, што ўлады разважаюць так, як, напрыклад, спадарыня Калінкіна, што ў нейкім дэмакратычным дзёньніку трэба паставіць нейкія птушачкі. Па-першае, увагі да мясцовых выбараў з боку міжнародных суб’ектаў мала і місіі міжнароднага назіраньня на іх не працуюць. То бок мясцовыя выбары ў гэтым дэмакратычным дзёньніку адсутнічаюць. Тут нават не спрацуе мэханізм, які прапусьціў у Палату прадстаўнікоў спадарыняў Канапацкую і Анісім, таму што мясцовыя сьпісы дэпутатаў фармуюцца мясцовымі ўладамі.

Мне цяжка ўявіць палітычнае рашэньне райвыканкаму, які дапусьціць у савет прадстаўнікоў апазыцыйных партыяў. Гэта давядзецца мяняць усю выбарчую машыну. На парлямэнцкіх выбарах яе можна было падкруціць, падкарэктаваць, але на мясцовых, я думаю, гэтага рабіць ня будуць.

Дракахруст: Аляксандр, ці могуць зьявіцца свае Канапацкія і Анісім на мясцовых выбарах? І ці магчыма тое, што народныя пачуцьці, якія мы вельмі выразна бачылі ўзімку і ўвесну з прычыны дэкрэту, неяк сябе праявяць праз гэтыя выбары?

Фядута: У адрозьненьне ад выбараў у Палату прадстаўнікоў цэнтральная ўлада ня будзе нічога рабіць дзеля таго, каб нехта некуды патрапіў. Ім гэта непатрэбна. Адзінае, што яна можа сказаць — ну, змагайцеся, хлопцы. Атрымаецца дык атрымаецца.

У мясцовай улады сапраўды няма ніякіх стымулаў каго-небудзь прапускаць. Яны могуць не перашкаджаць, так. Але не перашкаджаць можна тады, калі ты ўпэўнены, што той або іншы кандыдат сапраўды мае пэўныя мажлівасьці забясьпечыць, напрыклад, кантроль назіраньня за ўчасткамі галасаваньня. Як гэта было ў Маскве: усе тыя, хто сядзеў у інтэрнэце, ня проста ўсталі і пайшлі галасаваць, але яны і сапраўды ўдзельнічалі ў назіраньні.

Паглядзіце, колькі назіральнікаў можа паставіць уся беларуская апазыцыя цалкам, і вы зразумееце, што гэтага ня хопіць нават на тое, каб правесьці каго-небудзь па безальтэрнатыўнай акрузе. Навошта гэты галаўны боль старшыні райвыканкаму? Ён жа не з Лукашэнкам будзе змагацца, гэты дэпутат, ён будзе змагацца з крэатурай райвыканкаму. Няма сэнсу прапускаць.

Калі б быў загад… А ён можа быць. Напрыклад, могуць сказаць старшыням абласных выканкамаў, каб у іх раёнах было пяць альбо чатыры прадстаўнікі той або іншай партыі. Тады будзе пэўная разнарадка, тады прапусьцяць. Немагчыма змагацца са старшынём райвыканкаму. З прэзыдэнтам магчыма.

Ці прынесьлі вясну ластаўкі — Канапацкая і Анісім?

Дракахруст: А зараз пра крыху больш шырокі кантэкст. Калі летась мандаты дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў атрымалі Ганна Канапацкая і Алена Анісім, некаторыя задавалі пытаньне — а што яны там змогуць зрабіць? Казалася, што дзьве дэпутаткі ня тое што рэвалюцыі там ня зробяць, але і наагул ні на што не паўплываюць. Да таго ж гаварылася, што і паўнамоцтвы палаты, нават усёй, надзвычай куртатыя.

Гэтыя пэсымістычныя прагнозы спраўдзіліся? Ці справядлівыя загадзя падобныя прагнозы і адносна мясцовых саветаў: 2-3-10-20 ластавак не прынясуць туды вясны, дый самыя саветы — збоку банцік на пінжаку рэальнай уладнай машыны?

Юры Чавусаў

Чавусаў: Я ня думаю, што мы цяпер можам падводзіць вынікі працы Канапацкай і Анісім. У іх так або інакш яшчэ некалькі гадоў паўнамоцтваў. На гэты момант ёсьць суб’ектыўныя ацэнкі таго, што могуць рабіць дэмакратычныя апазыцыйныя дэпутаты ў гэтым недэмакратычным кішэнным парлямэнце — яны могуць карыстацца парлямэнцкай трыбунай, яны могуць уздымаць палітычныя пытаньні на парадак дня.

Наколькі актыўна яны гэтым карыстаюцца, можна па-рознаму ацэньваць, але факт той, што выпадкі, калі яны ўздымалі такія пытаньні, зафіксаваныя. Ці змогуць яны зрабіць нешта большае — паглядзім на наступныя гады іх працы. Сумняюся, што там могуць быць нейкія больш шырокія, больш рэальныя дасягненьні.

Што да выкарыстаньня трыбуны мясцовага савету, то я крытычна да гэтага стаўлюся, бо цяпер ёсьць некалькі дэпутатаў, якія былі абраныя ў 2014 годзе і якія прадстаўлялі апазыцыйныя структуры. Пра іх дзейнасьць раз-пораз зьяўляецца інфармацыя ў лякальных СМІ, але збольшага — пра выпадкі ціску на іх альбо пра выпадкі іх удзелу ў нейкіх палітычных акцыях і працэсах. Пра іх дзейнасьць уласна ў мясцовых саветах амаль нічога не чуваць. І тут ёсьць вялікая розьніца паміж цяперашнім станам і тым, што было ў 2003 годзе. Як вы слушна заўважылі, туды прайшлі людзі, якія ў палітыцы не згубіліся, якія і ў 2003 годзе ладзілі актыўнасьць на сваіх акругах.

Памятаю, адзін дэпутат хваліўся, што яго намаганьнямі ў яго мястэчку паставілі сьветлафор. Гэта мізэрна, але гэта лякальны ўзровень, такая палітыка сьветлафораў. Яна магчымая, калі ёсьць сапраўды актыўныя і прынцыповыя мясцовыя дэпутаты, а лепш, калі іх некалькі, калі ёсьць нейкая фракцыя. На дадзены момант я вельмі сумняюся, што штосьці такое будзе.

Паўтаруся, калі б улады хацелі паставіць птушачку ў нейкім дэмакратычным табэлі, ім было б больш карысна распачаць зьмены ў выбарчым заканадаўстве. Можна было б памяняць штосьці нязначнае, але прадэманстраваць гэта як добрую волю да пераменаў, добрую волю да зьмяненьня той выбарчай машыны, якая падпадае пад крытыку. Яны такога не зрабілі, ня зроблены рэестар выбаршчыкаў, то бок тое, што магло б перашкодзіць татальным фальсыфікацыям.

Застаецца толькі прыгадаць, што ў гэтым пэрыядзе паміж мінулымі выбарамі і гэтай кампаніяй абмяркоўвала спадарыня Ярмошына? Яна прапаноўвала ліквідацыю тых самых сельсаветаў, выбары ў якія цяпер абвешчаныя, як непатрэбнага элемэнту уладнай машыны.

Так, сапраўды, гэта такі банцік на пінжаку рэжыму, але гэты банцік не павінен быць з вышыванкай, не павінен быць бел-чырвона-белым, павінен быць толькі афіцыйных колераў. На гэтым банціку лібэралізацыя спыняецца.

Дракахруст: Аляксандар, а які ваш адказ на пытаньне, што такога зрабілі Канапацкая і Анісім, што могуць зрабіць людзі, якія патрапяць такім самым чынам у нейкі мясцовы савет?

Фядута: Сапраўды, у Палаце прадстаўнікоў дэпутат можа толькі ўзьняць нейкую праблему, агучыць яе, калі ён падтрымліваецца ў пэўным сэнсе выканаўчай уладай, ён можа ўнесьці нейкую папраўку ў той або іншы законапраект. А вось галоўнае, што маглі б зрабіць мясцовыя дэпутаты — вельмі моцна паўплываць на імідж беларускай апазыцыі і беларускіх дэмакратаў. Сёньня выбаршчыкі цалкам слушна задаюць пытаньне — што вы можаце і што вы спрабавалі зрабіць?

Вось спрабуе Лябедзька зьмяніць існуючае перадвыбарчае заканадаўства, а нам што да гэтага? У той сытуацыі, у якой знаходзіцца сёньня беларускае грамадзтва, людзі не разумеюць, навошта патрэбная палітыка. А вось навошта патрэбны мясцовы дэпутат, які можа схадзіць у выканкам і чагосьці дамагчыся — гэта неяк больш зразумела. Пасьля напіша некалькі папераў вышэйшым органам выканаўчай улады, калі мясцовы выканкам гэтага ня выканае. І ў пэўным сэнсе гэта будзе ўплываць. У нас ёсьць апазыцыянэр у мясцовым савеце — у нас нешта рухаецца — добра, калі ў людзей зьявіцца такое ўяўленьне. Менавіта таму і трэба ўдзельнічаць у мясцовых выбарах. Яны не ўплываюць на сытуацыю ў краіне, але яны ўплываюць на сытуацыю ў рэгіёне, дзе вы жывяце.

Дракахруст: Сьвятлана, я ўжываю такое паняцьце, як легітымны шум. Дэпутат наўпрост на нейкія рашэньні паўплываць ня можа. Але ён можа падняць шум на такім узроўні, на якім раней ня мог. Скажам, Канапацкая рабіла заявы наконт інцыдэнту ў Печах. Хаця б чыста мэдыйна, калі дэпутат Канапацкая пра гэта заяўляла, то гэта пэўнае значэньне мае.

А калі б яна рабіла такія самыя заявы да таго, як стала дэпутатам, гэта б мела значна меншы рэзананс. На ваш погляд, якія магчымасьці дае дэпутацтва ва ўчыненьні гэтага легітымнага шуму?

Калінкіна: Самае галоўнае, што могуць зрабіць дэпутаты ад апазыцыі — гэта адкрываць доступ грамадзтву да інфармацыі. Так ці інакш, але любыя рашэньні мясцовай улады зацьвярджаюцца мясцовымі саветамі. І я, шчыра кажучы, увогуле не разумею, чаму Канапацкая і Анісім гэты аспэкт сваёй працы ўвогуле ўпусьцілі. Яны не выступаюць, не расказваюць, што адбываецца ў Палаце прадстаўнікоў, што абмяркоўваецца, які праекты паступілі. Але, на мой погляд, гэта тое, што будзе вельмі-вельмі карысна і грамадзтву, і дэпутатам, і жыхарам, і ўладзе, бо абмеркаваньне тых або іншых рашэньняў — гэта хоць нейкая засьцярога ад памылак. Што тычыцца ўвогуле выбараў, то я не пагаджуся з тым, што зьмена заканадаўства, гэта значна больш важны крок, чым прызначэньне дэпутатамі Іванова, Пятрова, Сідарава па пяць ці пяцьдзясят чалавек па краіне.

На мой погляд, калі беларускай уладзе трэба прадэманстраваць нейкія зрухі ў палітычных свабодах, то мясцовыя выбары — самая зручная нагода. Бо кампэтэнцыі мала, вядомасьці ў гэтых дэпутатаў мала, прызначыць па краіне пэўную колькасьць квотаў на тыя або іншыя раёны на незалежных дэпутатаў і ўсё — будуць пляскаць у далоні назіральнікі ў Эўропе і г. д. Таму я і маю нейкую надзею на гэтыя выбары.

Ці пойдзе апазыцыя на выбары?

Дракахруст: Ну а зараз наконт паводзінаў самой апазыцыі. Малаімаверным уяўляецца, што будзе абвешчаны байкот, таму што як раз у гэтым пытаньні зьмянілі заканадаўства — прыбралі парог яўкі. Гэтай магічнай лічбы пяцьдзясят адсоткаў ужо няма. Зь іншага боку, так выглядае, што і сілаў бракуе, і людзей, якіх можна натхніць, арганізаваць, нейкага пад’ёму ці надзвычайнага абурэньня ў народзе няма. Вось пасьля пратэстаў у лютым-сакавіку заробкі расьлі, цана на нафту расьце, ВУП расьце. Народ неяк і ня надта настроены на перамены. Дык вынік — гэта ігнор выбараў? Праехалі, як той казаў?

Аляксандар Фядута

Фядута: Насамрэч, наколькі я разумею, апазыцыя ўсе апошнія гады казала нават не «праехалі», а «праляцелі». Таму што нічога канкрэтнага дзеля таго, каб выкарыстаць перадвыбарчую кампанію ў мясцовыя саветы, яна не рабіла. Ну, можа, раскідвалі ўлёткі, але іх было няшмат. Можа хадзілі па дварах, але я вось жыву ў звычайным спальным раёне Менску, і ніхто да мяне не заходзіў, і ў сваёй паштовай скрыні я нічога ня бачыў.

Гэта ня значыць, што ўсюды так, але гэта значыць, што апазыцыя ставілася да выбараў без асаблівага імпэту. Насамрэч, іх можна выкарыстаць для розных нагодаў. Можна давесьці, што сапраўды адбываюцца фальсыфікацыі, але для гэтага трэба мець пэўны плян і пэўную каардынацыю паміж асобнымі палітычнымі структурамі, якія дзейнічаюць у апазыцыі. Можна даказаць, што ўсё ж ёсьць шанец праламаць гэтую сыстэму і правесьці некалькі асобаў, напрыклад, у абласныя саветы. Але ж дзеля гэтага патрэбная каардынацыя, трэба вырашаць ня толькі ўнутрыпартыйныя задачы.

На жаль, у нас пакуль што ва ўсіх пераважае такі падыход: наша партыя павінна разьвівацца, а агульных мэтаў ва ўсёй апазыцыі няма. Мы гэта бачылі і падчас выбараў 2010 і 2015 гадоў, мы бачылі гэта падчас парлямэнцкіх выбараў, калі нават на ўзроўні сьпісаў не заўжды змаглі дамовіцца паміж сабой беларускія апазыцыянэры.

Дракахруст: Святлана, і ваша ацэнка настрою апазыцыі і настрою народу ў сувязі зь мясцовымі выбарамі.

Калінкіна: Выбары мясцовыя, а лякальныя праблемы розныя. Ёсьць рэгіёны, гарады, дзе сытуацыя вострая, ёсьць — дзе больш-менш спакойная. Напрыклад, я перакананая, што там, дзе людзі ня могуць прайсьці на свае старыя могілкі, бо цяпер там усё загароджана плотам і людзі нават ня ведаюць, ці захаваліся гэтыя могілкі, там напэўна кандыдат апазыцыі быў бы падтрыманы большасьцю насельніцтва. Але сапраўды няма адзінай тактыкі, таму і няма адзінага настрою на гэтыя выбары. Я ўвогуле не бачу нейкай стратэгіі.

Бо калі даказаць, што ёсьць фальсыфікацыі, то цэнтар усёй працы быў бы Менск ці Горадня ці яшчэ нейкі буйны горад і сілы апазыцыі былі б кінутыя на назіраньне і на падтрымку моцных кандыдатаў. А так гэта распыленьне па ўсёй краіне. Але шанцы ў тых, хто ўгадае настрой у людзей, хто да гэтага працаваў зь людзьмі, хто ў Менску ўзначальваў кампаніі супраць зносу дамоў, супраць ушчыльненьня і г. д. — у такіх людзей шанцы на самой справе ёсьць.

Таму што розных праблемаў было шмат, і ў вырашэньні некаторых удзельнічалі актывісты і прадстаўнікі апазыцыйных партыяў, але сказаць, што яны рыхтаваліся або маюць нейкія сур’ёзныя пляны на гэтыя выбары, канешне, нельга.

Юры Дракахруст

Дракахруст: Юры, як вы мяркуеце, наколькі апазыцыя гатовая да выбараў? І, скажам, Матольку абралі б у менскі гарсавет? Па-першае, ці пайшоў бы ён туды, па-другое, ці абраў бы яго народ, а па-трэцяе, ці прапусьціла б яго ўлада?

Вось мы бачым шмат такіх кампаніяў, якія паўстаюць з той або іншай нагоды ў розных гарадах. І яны як бы ня супраць Лукашэнкі, але яны за нейкія свае лякальныя інтарэсы. І калі браць мэдыйную цікавасьць, то, я думаю, дзейнасьць Матолькі прынамсі ў Менску куды больш цікавая народу, чым дзейнасьць некаторых партыяў, пры ўсёй да іх павазе.

Чавусаў: Юры, вы мяне штурхаеце на тое, каб я казаў банальнасьці? Што трэба праводзіць кампаніі, займацца праблемамі, якія турбуюць насельніцтва, і вось атрымаўшы падтрымку насельніцтва, можна змагацца і за перамогу над уладамі.

Але я думаю, што Матолька разумны чалавек і ведае, як у Беларусі адбываецца падвядзеньне вынікаў выбараў. У Беларусі галасы ня лічаць. Гэта тое, што робіць бессэнсоўным падлікі шанцаў у межах звычайных выбарчых стратэгіяў.

Дарэчы, пастаянна на любых выбарах зьяўляюцца кандыдаты, якія грунтуюць свае кампаніі на лякальных праблемах. Нешта прагучала пра ўшчыльненьне, пра барацьбу зь незаконнымі забудовамі, то вось вам кандыдат — галасуйце, падтрымайце. Але, шчыра кажучы, я быў бы зьдзіўлены, калі б шмат падобнага кшталту кандыдатаў сапраўды атрымалі мандаты.

Вось вы, Юры, на пачатку нашай размовы ўзгадалі 2003 год, калі далі стаць дэпутатамі некалькім кандыдатам ад БНФ, сацыял-дэмакратаў, камуністаў. А пасьля 2003 году наступіў 2004 год, і ўсе гэтыя партыі пабеглі на парлямэнцкія выбары, на якіх іх чакаў рэфэрэндум пра зьняцьце абмежаваньняў на тэрміны прэзыдэнцтва. І гэта выглядала не як шматхадовачка, а як двуххадовачка, зробленая ўладай.

Паводле Радыё Свабода

Калінкіна, Фядута, Чавусаў - пра стэрыльнасьць мясцовых выбараў-2018

    Сойм Партыі БНФ

    Пасяджэньне Сойму БНФ адбудзецца 11 лістапада ў 11:00 (вул. Чарнышэўскага, 3).
    
    

    Кіраўнік Віцебскай арганізацыі БНФ змагаецца супраць незаконнай забудовы ў ахоўнай гістарычнай зоне

    Пракуратура гораду Віцебску, куды быў першы зварот, ня стала правяраць на адпаведнасьць заканадаўству рашэньня гарадзкіх ...

    Палітычная заява лідэра Партыі БНФ з нагоды прызначэньня выбараў

    На сёняшні момант у Беларусі адсутнічае мясцовае самакіраваньне, а мясцовыя саветы дэпутатаў не валодаюць рэальнымі ...

    Міліцыя спыніла справу за вянок з чарапамі бальшавісцкаму кату

    Сябра Сойму Партыі БНФ Вітольд Ашурак 7 лістапада ўсклаў да помніка Леніну ў Бярозаўцы вянок ...
    СТУЖКА НАВІНАЎ

    Вынікі лістападаўскага Сойму Партыі БНФ

    11 лістапада адбылося першае пасяджэньне Сойму Партыі БНФ новага скліканьня, які быў абраны 30 верасьня на XVIII Зьездзе Партыі БНФ (XV Зьезд Грамадзкага аб’яднаньня БНФ “Адраджэньне”). Былі разгледжаныя пытаньні аб палітычнай сытуацыі і аб падрыхтоўцы да маючых адбыцца 18 лютага наступнага года выбараў дэпутатаў мясцовых саветаў дэпутатаў XХVIII скліканьня. Сойм зацьвердзіў склад Управы, прызначыў адказнага сакратара Управы і кіраўнікоў камісіяў Сойму, а таксама вырашыў іншыя арганізацыйныя пытаньні.

    Ахвяраваньні для БНФ цяпер можна ўносіць праз сыстэму “Разлік” (ЕРИП)

    Напрыканцы траўня ГА БНФ “Адраджэньне” падлучылася да сыстэмы “Разлік” (АРІП) / “Расчет” (ЕРИП), што спрашчае дзеяньні ахвярадаўцаў пры пералічэньні грошаў на падтрымку статутнай дзейнасьці грамадзкага аб’яднаньня.

    Лідэр БНФ Рыгор Кастусёў выіграў Кубак Фралова па стральбе

    У Менску прайшоў 1-ы турнір па стральбе імя генерала Фралова на прызы «БелГазеты». Найлепшы вынік у стральбе з пісталету паказаў старшыня Партыі БНФ Рыгор Кастусёў, прыз у стральбе з аўтамату забраў журналіст «Белсату» Алесь Сіліч.

    Моладзь БНФ пратэстуе супраць ціску на будучых кандыдатаў у дэпутаты

    Напярэдадні старту кампаніі па выбарах дэпутатаў мясцовых саветаў дэпутатаў XXVIII скліканьня Рада Моладзі БНФ выступіла з заявай супраць актывізацыі тых сябраў Моладзі, якія абвесьцілі пра намер вылучаць сваю кандыдатуру на выбарах, якія маюць адбыцца ў лютым будучага года.

    Рыгор Кастусёў заклікае да адзначэньня ўгодкаў Слуцкага Збройнага Чыну

    Партыя БНФ і Рух „За свабоду” разам плануюць адзначыць чарговую гадавіну Слуцкага збройнага чыну шэсьцем і мітынгам у Слуцку. Адпаведная заяўка на правядзеньне 25 лістапада масавага мерапрыемства ўжо накіраваная мясцовым ўладам.

    За 2 гады зь беларускіх унівэрсытэтаў адлічылі 20 чалавек “за палітыку”

    Несвабода ўнівэрсытэтаў робіць выпускнікоў беларускіх ВНУ неканкурэнтнымі на эўрапейскім рынку – заявілі экспэрты.

    Лістапад 2017
    Пн Аў Сер Чц Пт Сб Ндз
    « Кас    
     12345
    6789101112
    13141516171819
    20212223242526
    27282930  
    © 2011 - 2017 ПАРТЫЯ БНФ. Усе правы абароненыя. Перадрукоўка дазваляецца толькі пры выкарыстаньні гіпэрспасылкі на сайт ПАРТЫІ БНФ.