Партыя БНФ
Партыя БНФ - партыя абароны народных інтарэсаў
Лідэрка Моладзі БНФ Ганна Смілевіч: пра кібербулінг, тролінг і як з імі змагацца

Ганна-Смілевіч-Моладзь-БНФДакладней, хваля інтэрнэт-крытыкі, датычнай маёй персоны і знешнасці (у прыватнасці броваў). На ўласнай скуры я адчула, што гэта за звер такі – кібербулінг. І даведалася, як з ім змагацца.

Вядома, усе мы сутыкаемся з інтэрнэт-тролямі і беспадстаўным цкаваннем у каментарах. Хтосьці спраўляецца з гэтым з усмешкай, хтосьці можа загнаць сябе ў глыбокую дэпрэсію. Сваю хвалю булінгу я перажыла без слёз і істэрык. Досвед, вядома, не самы прыемны, але цікавы, бо новы і дзіўны для мяне – чалавека, які не надта любіць быць у цэнтры ўвагі.

24 снежня 2017-га прайшоў з’езд Моладзі БНФ, дзе адбыліся выбары новага кіраўніка (замест Юрыя Лукашэвіча). Прапусцім падрабязнасці досыць крывавага спаборніцтва кандыдатаў, бо, як вы ведаеце, паводле вынікаў галасавання перамагла “дзяўчына з ярка нафарбаванымі чырвонымі вуснамі і бровамі ў традыцыях Леаніда Ільіча”. Нібыта і недарэчна гучыць такое падрабязнае апісанне знешнасці чалавека, калі размова пра кіраўніка арганізацыі, але, як высветлілася, гэта важны момант.

Першая хваля: бровы, мемы, цкаванне блізкіх

Пасля публікацыі навіны першая рэакцыя была нібыта і станоўчая: віншаванні ад сяброў, аднагрупнікаў і сям’і. Чытаць каментары асабліва не было калі, і дабралася я да іх толькі ранкам наступнага дня. Першы прачытаны каментар, калі не памыляюся, быў такі: “Выбралі за бровы”. Шчыра кажучы, ён мяне па-сапраўднаму развесяліў. Да гэтага не чула, што з бровамі нешта не так, але каментатарам, напэўна, бачна лепш. Але ў асноўным былі “арыгінальныя” каментары а-ля “тэма цыцак не раскрытая”, параўнанні з Брэжневым, сэксісцкія вершыкі і здагадкі пра тое, якім менавіта чынам прыгожая дзяўчына можа заслужыць высокую пасаду. Такое ўражанне, што інтэрнэт-тролі дзейнічаюць больш-менш паводле аднаго шаблону, бо такога кшталту каментары былі і на іншых сайтах.

Варта адзначыць, што блізкія падтрымлівалі і раілі не звяртаць увагі на негатыў, але я і не думала пакутаваць. Так склалася, што я ніколі не прымала блізка да сэрца беспадстаўную крытыку. І мне гэта дапамагло.

Неўзабаве пачалі клікаць на інтэрв’ю. Памятаю, як страшна было ісці на інтэрв’ю з “Нашай Нівай”, ведаючы пра іх прыярытэты ў тэмах і скандальнасць. І сапраўды: паабяцаўшы не закранаць асабістыя тэмы, ужо праз паўгадзіны журналіст пачаў распытваць, колькі ў мяне было хлапцоў, як мне спадабацца, а таксама пра прычыны майго расставання з былым.

Шмат непрыемнага пісалі ў сацыяльных сетках, таму давялося адключыць магчымасць звяртацца праз асабістыя паведамленні. Порцыя цкавання дасталася і майму былому хлопцу, якому таксама пісалі пра мяне. Пачалі з’яўляцца мемасікі (вось яна, папулярнасць!), але я нічога асабліва дрэннага ў гэтым не бачыла, бо многія з іх сапраўды былі дасціпныя і не крыўдныя.

Зноў жа, шмат пра бровы — улюбёная тэма каментатараў, яна ўжо і мяне весяліла. Раілі запісацца на курсы макіяжу, нехта нават асабіста напісаў, што можа падказаць добрага майстра. Паважаныя канапныя візажысты, я раблю такія бровы, бо мне так падабаецца, а не праз тое, што не ведаю, як зрабіць інакш. Таму, даруйце, я пабуду крыху яшчэ “Брэжневым”.

У твітары, наколькі я ведаю, разгарэлася сапраўдная хейт-вайна, але мяне там, на шчасце, няма. Нават крыху шкада мясцовых разумнікаў, якія так намагаліся мяне зачапіць, таму што большая частка вынікаў іх творчасці так і засталася без увагі цемнабровай гераіні. Але некаторыя шэдэўры ўсё ж трапілі да мяне, таму ў якасці бонусу прыводжу парачку найбольш “дасціпных” жарцікаў:

“Когда ко мне на брови приходят светленькие девушки и вместо палетки блонд просят графит, то кажется, что это агентура Анечки Смилевич”; “Если объединить в одном человеке волосы Дзерманта, брови Смилевич, глаза Максима Пушкина, нос Мотолько, усы Л., улыбку Солодухи, шею Шуневича, сиськи Ситник, руки Ермошиной, тело Щёткиной и ноги Александра Глеба,то получится человек, который выживет при любом президенте Беларуси”.

Можна хіба парадавацца, што ў некаторых хапае фантазіі прыдумаць нешта арыгінальнае.

Другая хваля: адлічэнне, “разам да цкавання!”

У нейкі момант падалося, што ўсё нарэшце заціхла і пачалася адносная адліга, але цягнулася яна нядоўга.

Калі ты сябра недзяржаўнай моладзевай арганізацыі (не гаворачы ўжо, што ты яе кіраўнік), будзь упэўнены, што рана ці позна праз твае перакананні ў цябе ўзнікнуць праблемы з вучобай ці працай, а яшчэ цябе хутчэй за ўсё чакаюць “суткі”. Мой адпачынак у санаторыі “Акрэсціна” яшчэ, відаць, наперадзе, але ціск ва ўніверсітэце сапраўды пачаўся, і неўзабаве мяне напаткала “непалітычнае” адлічэнне.

Пасля гэтага пра мяне пачалі пісаць проста паўсюль.

Каментатары быццам падзяліліся на дзве фракцыі, і калі адны падтрымлівалі і спачувалі, іншыя былі перакананыя, што я толькі прыкрываюся палітычнай дзейнасцю, а насамрэч проста не падрыхтавалася да сесіі, маючы планы з’ехаць за мяжу. Былі нават меркаванні, што я і кіраўніком Моладзі БНФ толькі для гэтага і зрабілася. І, вядома, у большасці выпадкаў усё гэта ў нецэнзурнай форме.

Зайсці ў фэйсбук і не пабачыць у стужцы пастоў пра сябе (а пад імі і негатыўныя каментары) было проста немагчыма. Я даўно перастала чытаць каментары, а пасля гэтага не чытала ніводнай публікацыі ў СМІ пра сваё выключэнне, бо проста не хацела псаваць настрой. Так дасюль і не прачытала.

Але зразумела, што нішто не вечнае. Інтэрнэт-тролям таксама рана ці позна надакучвае скіроўваць усю сваю энергію на адну асобу, і яны сыходзяць шукаць новую ахвяру.

Цяпер пра маё абранне, бровы і адлічэнне ўсе забылі, а новых інфанагодаў, вартых усеагульнага абмеркавання, з майго боку не было. Можна адпачыць, рыхтуючыся да новай магчымай хвалі булінгу. Зрэдку сустракаю негатыўныя згадкі пра сябе. Звычайна гэта альбо нешта шмат разоў бачанае, альбо такая лухта, што і чытаць нудна. Напрыклад, не так даўно быў прапагандысцкі артыкул, апублікаваны на пракамуністычным сайце, дзе сцвярджалася, што ў мяне быў раман з былым кіраўніком Моладзі БНФ, за што той і прасунуў мяне на гэтую пасаду. Застаецца толькі здзіўляцца хваравітай фантазіі людзей, якія гэтым займаюцца, а таксама зайздросціць колькасці вольнага часу ў іх.

Высновы. З такімі “сваімі” і “чужых” не трэба

Падводзячы вынікі, разумееш, што, калі знянацку робішся вядомым (неістотна, у палітыцы ці ў іншай сферы), заўсёды будуць людзі, якія будуць ставіцца да цябе негатыўна. І гэта неабавязкова будуць твае апаненты ў палітычных перакананнях, прадстаўнікі канкуруючай арганізацыі ці хтосьці яшчэ.

Большасць негатыўных каментароў была ад людзей той жа сферы інтарэсаў, што і ў мяне, такая ж прабеларуская моладзь. Аўдыторыя Радыё Свабода і Белсата, чытачы “Нашай Нівы” і наведнікі пабліка “МКБ”… Не актывісты БРСМ ці камуністы. Калі ад іх штосьці і было, дык яно папросту гублялася ў моры агульнага цкавання.

Калі ты захоплены сваёй справай, крытыка не зможа цябе зламаць. Шмат працы і іншых праблем было ў той момант: я ўзначаліла арганізацыю на 750 чалавек, страціла месца ва ўніверсітэце. Пагадзіцеся, неяк не да хейтараў. Зрэшты, і я была падрыхтаваная. “Бландзінка з чырвонымі вуснамі ўзначаліла апазіцыйную арганізацыю.” Дзіўна было б, калі б усе праігнаравалі гэты факт.

Калі паважаеш сябе, не будзеш псаваць настрой чужым негатывам, асабліва ведаючы, што ўзровень праўды там блізкі да нуля. Канструктыўнай крытыкі папросту няма. А большасць каментароў — прымітыўнае абмеркаванне знешнасці, імкненне пазубаскаліць і папрактыкавацца ў дасціпнасці. Калі гэта разумееш, неяк і жыць прасцей.

З уласнага досведу магу сказаць: варта папросту не ўспрымаць усё блізка да сэрца, умець пасмяяцца і з сябе і з каментатараў, а таксама навучыцца адрозніваць канструктыўную крытыку ад беспадстаўнага хейту — усё, што неабходна, каб змагацца з кібербулінгам. Не весціся на абразлівыя каментары, быць збоку, а яшчэ лепш — вышэй за гэта. Не карміць троля. Заўважаць пазітыў.

Было шмат негатыву, але і колькі падтрымкі ад зусім розных людзей, нават незнаёмых і нават не з Беларусі. А гэта бясконца натхняе і лепш застаецца ў памяці.

Паводле сайта “Беларускі Партызан

Лідэрка Моладзі БНФ Ганна Смілевіч: пра кібербулінг, тролінг і як з імі змагацца
Янукевіч: “Лукашэнка сыдзе — і тады шмат што будзе вырашацца”

Выглядае, што сённяшняе кіраўніцтва БНФ ужо не хоча асацыявацца толькі з вулічным пратэстам, аўтазакамі ды затрыманнямі. Ці так гэта? Каб разабрацца ў сітуацыі, мы вырашылі пагутарыць з намеснікам старшыні БНФ Аляксеем Янукевічам.

— Ці стаў сёлетні Дзень Волі, які фактычна праходзіў у двух фарматах — пратэстным і святочным — пэўнай вяхой або пазнакай водападзелу ў беларускіх дэмакратычных колах?

— Фактычна, падзел апазіцыі на тры асноўныя сегменты існуе ўжо даўно. Першы — гэта нацыянальна-арыентаваная частка, крытэрам поспеху ў якой з’яўляюцца ўласныя інтарэсы беларусаў, абарона незалежнасці ды ўмацаванне нацыянальнай ідэнтычнасці. Другі сегмент — касмапалітычны, які больш кіруецца моднымі тэндэнцыямі з «Нью-Ёрк Таймс», чым рэаліямі Мінску ці Віцебску, і таму пераважна змагаецца з белымі гетэрасексуальнымі мужчынамі. Ну і, урэшце, трэці —фракцыя, якую можна назваць «рэвалюцыянеры любым коштам», яны ўхіляюцца ад пытанняў, звязаных з вынікамі і каштоўнасцямі, і лічаць, што спачатку, маўляў, валім рэжым, а там паглядзім.

Раней гэты падзел не быў бачны: апазіцыя ды апазіцыя. Зараз ён стаў больш заўважны. Гэта адбылося і 25 сакавіка, і напярэдадні — падчас пасяджэння аргкамітэту па правядзенні Дня Волі. Дзякуючы відэастрыму з пасяджэння людзі на ўласныя вочы пабачылі, як адбываюцца перамовы, хто здольны дамаўляцца, а хто не, хто клапоціцца пра свае амбіцыі, а хто — пра тое, каб справа была зробленая. На сённяшні момант можна пераканаўча казаць: рыса ўрэшце праведзеная.

«Рэвалюцыянеры» спрабуюць сябе запісаць у героі, а ўсіх іншых падаць як здраднікаў, бо ў іхных галовах існуе рамантычная схема змагання з «крывавым рэжымам», аднастайная па форме і безвыніковая па сутнасці, але затое нібыта шчырая… І ўсе задаволеныя: і рэжым, бо захоўваецца статус-кво, і рэвалюцыянеры — бо яны адчуваюць сябе пакутнікамі і недаацэненай элітай народу.

— Тэма пра аб’яднанне апазіцыі наогул яшчэ мае права на жыццё?

— Не хачу выглядаць такім сабе Пазьняком разліву 1990-х, які казаў: «А хто тут апроч нас? Толькі БНФ — і ўсё!». Канешне, было б ідэальна, каб усе змаглі дамовіцца і працаваць у адным кірунку. Іншая справа, што ёсць розныя мэты — гэта факт. Па-другое, ёсць рознае разуменне галоўных небяспекаў для краіны. Па-трэцяе, ёсць амбіцыі, якія ў некаторых пераважваюць здаровы сэнс. Аб’ядноўвацца трэба з грамадствам, як бы банальна гэта ні гучала. Трэба прыслухоўвацца да чаканняў людзей, для якіх мы працуем. Гэта больш важна за настроі і планы суб’ектаў апазіцыі.

У свой час партыя БНФ заявіла, што не магчыма АДС (Аб’яднанне дэмакратычных сілаў. — аўт.) з партыямі, якія арыентуюцца на Маскву. Дзякаваць Богу, разуменне, што падобны водападзел правільны, прыйшло да беларускага грамадства. На жаль, і паважаныя мною асобы, як Павел Севярынец, кажуць яшчэ пра адзінства, што ўсе патрэбныя і г.д. Спадзяюся, што і ён з часам усё зразумее і прыме. Гэта патрэбна для дасягнення нашых мэтаў.

— Якіх?

— Для падвышэння нацыянальнай ідэнтычнасці, умацавання незалежнасці краіны, выхаду на сітуацыю, калі гэтыя з’явы стануць незваротнымі. Трэба думаць пра рэчы, якія можам рабіць ужо зараз, не адкладаючы на заўтра. Інакш — гэта жыццё ў акварыуме, з думкай, маўляў, правядзем свабодныя выбары, здымем Лукашэнку — і вось тады пачнём працаваць па-сапраўднаму. Але гэта трызненні! Так, некалі Лукашэнка сыдзе — і ў гэты момант шмат што будзе вырашацца. Але без той базы, якую мы можам закласці зараз, мы не зможам вырашаць нічога ані сёння, ані ў «сонечным заўтра» без Лукашэнкі.

— Некаторыя вашы апаненты з апазіцыйнага лагеру маюць іншае бачанне…

— Так, ёсць частка апазіцыі, якая ўжо 20 гадоў робіць тое самае, будучы сканцэнтраванай на пратэсце. Не важна, з якой нагоды, не важна, ці шматтысячны, ці маргінальны пратэст. Яны перакананыя, што некалі прыйдзе час, усё ў краіне стане настолькі кепска, што людзі масавы выйдуць на вуліцу — і вось тут побач ёсць яны, «чэмпіёны па пратэсце».

Гэта стратэгія абазначыць пазіцыю, пратэст. Кажу «абазначыць», бо не лічу, што выхад пяці ці дваццаці чалавек — сур’ёзны пратэст.

Гэта нават не дысідэнцтва, а маргінэз! Нам гэтым займацца не цікава. Трэба змяняць грамадства, пашыраць базавыя каштоўнасці, патрэбныя для нармальнага развіцця краіны. Тут няма месца пазёрскаму дысідэнцтву, гэта сістэмная праца. Не памылюся, калі скажу, што на такіх пазіцыях сёння стаяць вельмі розныя людзі. Гэта і Павел Белавус, далёкі ад палітыкі ды апазіцыйнага жыцця. Адначасна — Зміцер Дашкевіч, змагар з вялікім стажам, у якога за спінай не адзін год за кратамі. Заўважце, ён таксама падтрымаў канцэпцыю свята на Дзень Волі, бо такі фармат будзе мець плён, адгукнецца ў сэрцах людзей.

— Што вы адкажыце крытыкам, якія кажуць пра «патанцулькі» ў той час, калі за пару соцень метраў людзей пакуюць у аўтазакі?..

— Мы катэгарычна асуджаем затрыманні людзей, бо Беларусь павінна быць вольнай краінай, дзе людзі маюць мець магчымасць для мірнага пратэсту. Але што канкрэтна прапаноўваюць крытыканы? Трэба было скасаваць мерапрыемства ля Опернага? Ці ўся краіна мелася калектыўна ў аўтазак сесці?.. Не выйшлі і не маглі выйсці тысячы людзей на заклікі БНК. Адразу было зразумела, што гэта будзе 150 чалавек — гэта мяжа амбіцыяў гэтых арганізатараў. Перакананы, што ім проста важна было паказаць, як усё дрэнна, а пасля звінаваціць нас, што слаба за іх перажываем.

— А што, усё добра?

— У нашай краіне шмат чаго не добра і не правільна. Але наша задача як арганізатараў — паказаць грамадству, што ёсць надзея і шырокі далягляд для дзейнасці і руху наперад. Лічу, што дзеля гэтага мы і павінны былі працаваць, не зважаючы ні на што. І мы сваю задачу выканалі.

— Дык а што са скрадзенымі дронамі?

— Няўжо нам варта было скасоўваць шматтысячнае мерапрыемства ля Опернага з-за кепскіх рэчаў, якія мелі месца ў той дзень?.. Думаю, не. Пытанне ж больш грунтоўнае. Ці мы лічым сённяшнюю Беларусь сваёй краінай? Ці гэта чужая краіна, а свая нам некалі зваліцца на галаву? І тут аснова водападзелу — адказ на пытанне: «Ці наша гэта краіна?».

— У параўнанні з Днём Волі сёлетні Чарнобыльскі шлях выглядаў невыразна… Ці значыць гэта, што пасля 25 сакавіка ўсё вярнулася на свае месцы і пайшоў адкат?

— На жаль, Чарнобыльскі шлях з гадамі пераўтварыўся ў рытуальную акцыю, якая ўжо не нясе таго значэння, якое несла ў 1990-х: гэта і не даніна памяці ахвярам Чарнобыля, і не радыкальны пратэст, а незразумела што… Таму акцыя малалікая, непапулярная. Магчыма, на добры розум, з часам яна можа набыць новы фармат. Напрыклад, пераўтварыцца ў «канцэрт-рэквіем» па ахвярах трагедыі. Альбо ў нішавую акцыю «зялёных», якая будзе тычыцца выключна экалагічных праблемаў.

— То бок, акцыю, запачаткаваную «Народным фронтам», трэба аддаць «зялёным»?

— Для саміх сябе важна зразумець, што плюсаў у плане працы з грамадствам мы ад гэтай акцыі не атрымліваем, і наўрад ці калі атрымаем. Аб’ектыўна, акцыя згубіла яснае разуменне свайго фармату. Размова — не пра «аддаць», а пра «пераасэнсаваць», бо мы маем сыходзіць з сучасных рэаліяў, а не з таго, што адбывалася ў 1990-х гадах. Ёсць гісторыя, а ёсць сённяшні дзень са сваімі выклікамі і патрэбамі.

— Сёлета БНФ святкуе 30-годдзе… Ці змяняецца «Народны фронт», і што зараз бачыць сярод сваіх прыярытэтаў?

— На працягу гэтага часу партыя выконвала не толькі вузкапалітычную функцыю, але і місію: быць таранам супраць саўковай свядомасці. Ёсць рэчы і тэмы, якія мы будзем уздымаць, няважна, гатовае грамадства сёння гэта ўспрыняць ці не — яны наўпрост маюць быць агучанымі. Разам з тым, мы клапоцімся аб тым, каб нашыя базавыя каштоўнасці былі грамадствам прынятыя, каб людзі зразумелі карысць і важнасць ад незалежнасці і беларускай Беларусі.

— Незалежна ад сітуацыі з правамі чалавека ці свабоднымі выбарамі?

— Свабодныя выбары будуць азначаць прыход БНФ да ўлады, як мы можам быць супраць? Але мы разумеем, што ў сучаснай сістэме свабодныя выбары будуць не пачаткам, а лагічным завяршэннем палітычных пераменаў. І да гэтага лёсавызначальнага моманту мы можам падыйсці альбо з беларусацэнтрычным грамадствам, альбо — з «ватным», поўным нянавісці да свайго-роднага, завязаным на расійскую інфапрастору.

— Калі свабодныя выбары адбудуцца зараз, калі вялікі адсотак выбарцаў глядзяць расійскае тэлебачанне альбо чапляе ў машынах георгіеўскія стужкі, каго ж тады абяруць?

— Так, гэта праблема. Расія апошнімі гадамі кладзе шмат высілкаў і рэсурсаў на стварэнне ў Беларусі сваёй інфраструктуры, якая будзе падпарадкоўвацца не Лукашэнку, а непасрэдна Маскве. Наўпрост уявіце, што гэтыя людзі ў момант пераменаў актыўна ўключацца ў палітычны працэс, будуць любым коштам праводзіць сваіх. А што мы? Ці маем годную альтэрнатыву? Альбо ўсе нашы здабыткі за шмат гадоў зводзяцца адно да лозунгу: «Усё дрэнна, даеш рэвалюцыю!» Каб такога не было, мы імкнёмся працаваць з людзьмі сёння.

Адной з мэтаў беларусафобаў ва ўладных структурах заўжды было паказаць, што нацыяналісты — гэта маргіналы і лузеры, у іх ніколі нічога не атрымліваецца. Дзе яны — там праблемы, аўтазакі, дэградацыя. Сёлетні фармат 25 сакавіка ламае гэты стэрэатып. Свята незалежнасці апынулася падзеяй, на якой хочацца быць, дзе крута, пра якую хочацца распавесці сябрам. Вяртанне вышыванкі, нацыянальнай сімволікі, пашырэнне сферы ўжытку беларускай мовы — гэта паспяховыя і ўдалыя праекты, да якіх людзям хочацца далучацца. Для гэтага БНФ і ствараўся, гэта мы і робім. І калі ты гэтым займаешся, паверце, часу на тое, каб абарочвацца на цяўканне і нараканні з бакоў, наўпрост не застанецца.

Паводле газэты “Новы Час

Янукевіч: "Лукашэнка сыдзе — і тады шмат што будзе вырашацца"
Вядоўцу Белсата Паўла Мажэйку аштрафавалі за стрым з Дня Волі

У якасці доказу гарадзенскія міліцыянты прадставілі кавалак відэазапісу, на якім Мажэйка вядзе прамую трансляцыю і бярэ каментар у старшыні гарадзенскай рады Партыі БНФ і намесніка старшыні Партыі БНФ Вадзіма Саранчукова. Як паведамілі міліцыянты, відэа яны заўважылі падчас правядзення відэаманіторынгу, які ўваходзіць у службовыя абавязкі праваахоўных органаў.

Сведкам выступаў капітан міліцыі Аляксей Вайцешка, які пацвердзіў, што Павал нібыта «круціўся на імпрэзе з тэлефонам у руках і нейкі час апранаў белыя слухаўкі».

Павал Мажэйка перад судовым паседжаннем ў Горадні. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат

За працу без акрэдытацыі на яго склалі пратакол па ч.2 арт. 22.9 КоАП, а суддзя Дзмітры Бубенчык прыняў рашэнне аштрафаваць журналіста.

«Ясна адно: задача ўладаў – прыдушыць незалежных журналістаў у Горадні, націснуць на іх. Суды ствараюць выгляд кіпучай працы – у тэчцы з матэрыяламі справы нават фігуруе мой выезд за мяжу ў 2012 годзе… А насамрэч усё залежыць ад загаду зверху, які атрымлівае суддзя. Але нічога, мы трываем», – каментуе Мажэйка.

Павал Мажэйка атрымаў 35 базавых велічынь штрафу за супрацоўніцтва з Белсатам. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат

На думку нашага калегі, справы супраць журналістаў «Белсату» – гэта палітычныя рэпрэсіі, але «да гэтага трэба быць гатовымі». Абскарджваць пастанову суду ён не плануе, бо гэта «марнаванне сілаў і часу».

«Відаць, што супрацоўнікам міліцыі трэба неяк падымаць статыстыку. У дадзеным выпадку – гэта абсалютна прыцягнутая за вушы пакаранне. 40 хвілін на разгляд справы ў судзе і 20 хвілінаў на вынясенне рашэння сведчыць пра тое, што пастанова ўжо была гатова. Судовая сістэма ў Беларусі абсалютна працуе без зменаў і парушае правы як звычайных людзей, гэтак і людзей, якія працуюць на карысць грамадства» – каментуе намеснік старшыні Партыі БНФ Вадзім Саранчукоў, у якога журналіст браў інтэрв’ю 25-га сакавіка.

Павел Мажэйка – вядомы гарадзенскі журналіст, на «Белсаце» вядзе гістарычную праграму «Intermarium». Летась Паўла таксама судзілі за стрым з Дня Волі, але тады суд даў яму толькі 23 базавых штрафу.

Падтрымаць Паўла Мажэйку ў судзе прыйшлі незалежныя гарадзенскія журналісты і праваабаронцы. Фота – Васіль Малчанаў/Белсат

Па гэтым жа артыкуле – 22.9 – толькі ў траўні 2018 году беларускія ўлады паспелі асудзіць журналістаў «Белсату» 9 разоў. Усяго ж за бягучы год, паводле дадзеных Беларускай асацыяцыі журналістаў, пад адміністратыўны пераслед «белсатаўцы» траплялі 38 разоў, а агульная сума штрафаў склала 31 997 рублёў – перадае тэлеканал Белсат.

???

Журналіст Павал Мажэйка і намеснік старшыні БНФ Вадзім Саранчукоў у судзе. Фота Беларускага Радыё Рацыя

mazheiko

Павал Мажэйка з пастановай суда. Фота ПЦ “Вясна”

?????????

Фота Беларускага Радыё Рацыя

 Вядоўцу Белсата Паўла Мажэйку аштрафавалі за стрым з Дня Волі
Журналіста будуць судзіць за інтэрвію з намесьнікам старшыні Партыі БНФ

Незалежны журналіст, вядоўца тэлеканана Белсат, атрымаў копію пратаколу, які на яго склалі супрацоўнікі Ленінскага РАУС Гародні. Міліцыянты абвінавачваюць журналіста ў тым, што 25 сакавіка 2018 года, знаходзячыся ў Каложскім парку Гародні, падчас правядзення масавага мерапрыемства, прысвечанага 100-годдзю БНР, не маючы акрэдытацыі журналіста замежнага сродка масавай інфармацыі, ён браў інтэрвію ў прамым этэры на сайце польскага тэлеканалу “Белсат”, у прысутнага на мерапрыемстве Саранчукова В.В. і змясціў на сайце польскага спадарожнікавага тэлебачання Белсат з мэтай далейшага распаўсюджання, чым парушыў патрабаванні нормаў арт. 22.9 КаП РБ”.

Павал Мажэйка з пратаколам не згодны і лічыць гэтую паперу чарговай «дэманстрацыяй»:

EC63D440-D5D9-45F6-A0F0-6B49C96A94C0_w1023_r1_s— Сутнасць прэтэнзій, якія былі прад’яўлены мне міліцыянтамі, мне насамрэч незразумелыя. А калі яны мне незразумелыя, дык я лічу, што гэтыя дзеянні, гэты пратакол, гэты судовы працэс, што будзе, — гэта хутчэй за ўсё дэманстрацыя. Дэманстрацыя таго, што: шаноўныя незалежныя журналісты і гарадзенцы актывісты розных арганізацый, калі ўлады вам дазволілі гэтае мерапрыемства, гэта значыць, што яны дазволілі толькі таму, што гэта было ўладзе патрэбна, і толькі ў той форме.

Гарадзенскі праваабаронца Уладзімір Хільмановіч лічыць, што журналіста Мажэйку будуць караць таксама і за яго актыўную грамадскую пазіцыю:

— Цягам года на журналістаў у Гародні не складаліся пратаколы за працу на замежныя сродкі масавай інфармацыі, за працу без акрэдытацыі. Іншыя рэгіёны вырваліся наперад, хоць, калі прыгадаць гісторыю, дык менавіта з Гародні ўсё пачыналася. За апошні час такіх спраў было ў Гародні мала і, відаць, нехта палічыў, што трэба выправіць статыстыку. На Мажэйку быў складзены аналагічны пратакол і ён засуджаны да штрафу года таму, за такі ж стрым з 25 сакавіка. І зараз нехта палічыў, што трэба працягваць пераслед гэтага вядомага журналіста, грамадскага актывіста. Магчыма да гэтага спрычынілася і тое, што Павал Мажэйка мае яшчэ і актыўную грамадскую пазіцыю.

Судовы працэс над журналістам Паўлам Мажэйкам пачнецца 14 траўня а 14-й гадзіне ў судзе Ленінскага раёна Гародні – паведамляе Беларускае Радыё Рацыя.

Журналіста будуць судзіць за інтэрвію з намесьнікам старшыні Партыі БНФ

    Красавіцкі Сойм БНФ

    Пасяджэньне Сойму БНФ прызначана на 21 красавіка, 11:00 (вул. Чарнышэўскага, 3).
    
    

    Дэлегацыя БНФ наведала адкрыцьцё помніка Тадэвушу Касьцюшку

    Збор сродкаў на ўсталяваньне помніка Касьцюшку быў ініцыяваны журналістам Глебам Лабадзенкам. Праект падтрымалі 690 чалавек, ...

    Ахвяраваньні для БНФ цяпер можна ўносіць праз сыстэму “Разлік” (ЕРИП)

    Падтрымаць ГА БНФ "Адраджэньне" Вы можаце праз сістэму "Разлік" (АРІП) / “Расчет” (ЕРИП), у любым ...

    Гарадзенцы зьбіраюць подпісы за дэмантаж помніка Леніну ў Гародні

    У 2018 годзе гарадзенцы на сайце Petitions.by збіраюць подпісы за дэмантаж гэтага помніка.Паставіць свой подпіс ...
    СТУЖКА НАВІНАЎ

    Лідэр БНФ Рыгор Кастусёў падсумоўвае вынікі адзначэння стагоддзя БНР

    На плечы лідара Партыі БНФ Рыгора Кастусёва ў плане падрыхтоўкі Свята незалежнасці 25 сакавіка выпала не самая простая задача: перамовы з чыноўнікамі, часам, вельмі высокага рангу. Як праходзілі перамовы, што атрымалася, а што не? Са старшынём БНФ гутарыць журналіст тыднёвіка “Новы Час” Алесь Кіркевіч.

    Заўвагі БНФ да праекта зменаў у закон аб СМІ накіраваныя ў парламент

    3 траўня, у сусветны дзень свабоды друку, Партыя БНФ накіравала ў Пастаянную камісію па правах чалавека, нацыянальных адносінах і СМІ Палаты прадстаўнікоў свае заўвагі да законапраекта аб унясенні зменаў і дапаўненняў у закон “Аб сродках масавай інфармацыі”

    Намесьніка старшыні БНФ Юрыя Лукашэвіча не выпусьцілі ва Украіну

    Раніцай 3 траўня беларускія памежнікі зьнялі з цягніка Менск-Кіеў намесьніка старшыні Партыі БНФ Юрыя Лукашэвіча.

    Барысаўская Моладзь БНФ зладзіла талаку ў «барысаўскіх Курапатах»

    Сёньня, 30 красавіка, актывісты барысаўскай Моладзі БНФ выйшлі на прыборку барысаўскіх «Батарэй», дзе ў 30-я гады былі растраляныя ахвяры сталінскіх рэпрэсіяў.

    У Менску прайшоў Чарнобыльскі шлях-2018: агляд рэпартажаў СМІ

    26 красавіка ў Менску адбылася традыцыйная дэманстрацыя Чарнобыльскі Шлях, прымеркаваная да 32-й гадавіны аварыі на Чарнобыльскай АЭС. Заяўнікам акцыі высутпіў старшыня Партыі БНФ Рыгор Кастусёў, а таксама прадстаўнікі аргкамітэту БХД, БСДП (Грамады), АГП, ПАГА “Рух “За Свабоду”, Беларускай партыі “Зялёныя”, руху салідарнасьці “Разам”. Сёлета Чарнобыльскі Шлях дваццаць дзевяты раз крочыў па вуліцах беларускай сталіцы.

    Вынікі красавіцкага Сойму Партыі БНФ

    21 красавіка ў цэнтральнай сядзібе БНФ у Менску адбыўся чарговы Сойм Партыі БНФ і грамадзкага аб’яднаньня БНФ “Адраджэньне”. Кіруючым органам Фронту былі разгледжаныя пытаньні аб палітычнай сытуацыі, аб плане дзейнасьці партыі да 2020 года, аб праекце зьменаў у закон “Аб сродках масавай інфармацыі”, аб сымболіцы БНФ, прынятыя дзьве палітычныя заявы.

    Травень 2018
    Пн Аў Сер Чц Пт Сб Ндз
    « Кра    
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    28293031  
    © 2011 - 2018 ПАРТЫЯ БНФ. Усе правы абароненыя. Перадрукоўка дазваляецца толькі пры выкарыстаньні гіпэрспасылкі на сайт ПАРТЫІ БНФ.