Партыя БНФ
Партыя БНФ - партыя абароны народных інтарэсаў
“Справа патрыётаў”: Сціплы рыцар Алесь Яўдаха

Адным з першых быў затрыманы вядомы беларускі кнігараспаўсюднік Алесь Яўдаха. Спецназ КДБ «Альфа» забраў яго адразу па заканчэнні літаратурнай прэміі «Дэбют» 21 сакавіка. Што мы ведаем пра Алеся, і чым мог быць небяспечны «класічны кніганош ХІХ ст.», як назваў Яўдаху ягоны сябар Сяргей Дубавец?

 

Падчас сплаву на чоўнах па Іслачы, 2015 г.

Алесь нарадзіўся ў Мінску ў 1975 годзе, атрымаў тэхнічную адукацыю, у войску не служыў — здароўе не дазволіла. У беларускіх колах пачаў мільгаць у 1990-я, далучыўшыся да кампаніі, якая сфармавалася вакол рэдакцыі “Нашай Нівы”. З таго часу “беларускае слова” і ягоны распаўсюд стала для яго шляхам і жыццём.

Алесева інтэрнэт-крамаknihi.by — найстарэйшы сайт, які займаецца гандлем выключна беларускай літаратурай, у тым ліку выданнямі, якія не даходзяць або забароненыя для продажу ў афіцыйных гандлёвых сетках краіны. Ад пачатку 2000-х гадоў Яўдаха дасылае беларускія кнігі па ўсім свеце: у тым ліку замоўцам у ЗША, Аўстралію, Канаду і г.д. Не абыходзілася і без эксцэсаў, напрыклад, у 2013-м ён быў аштрафаваны на велізарную па тых часах суму за распаўсюд кнігі “Маладафронтаўцы”.

Класічны кніганош ХІХ стагоддзя

“Ягоная справа вельмі важная для Беларусі, — лічыць Алесеў сябар Усевалад Сцебурака, — бо займацца беларускай кнігай для грошаў — гэта ўтопія. Сёння, як і пяць, і дзесяць год таму, — гэта не справа, на якой можна зарабіць мільёны: ён жа не прадае дапаможнікі для абітурыентаў альбо Дэна Браўна. Гэта бізнэс, які не можа існаваць без персанальнай зацікаўленасці прадаўца. Настолькі ж бізнэс, наколькі і справа Ідэі — сіметрычна. Займацца такім бізнэсам, не цікавячыся ім, немагчыма”.

Усевалад Сцебурака, Алесь Яўдаха і Зміцер Бартосік каля паўстанцкага крыжу, Астравецкі раён.

Яўдаха сумяшчае ў сабе рэчы, якія рэдка каму ўдаецца сумясціць: ён кніжнік, але не ў сэнсе збірання рэдкіх кніг па букіністах для ўласнай бібліятэкі. Не літаратуразнаўца, не калекцыянуе знаёмствы з паэтамі і пісьменнікамі, але выдатна ведае іх як аўтараў кніг, якімі ён займаўся. За гэта літаратары яго паважаюць, але ён не імкнецца стаць з імі ў адзін шэраг. Ён займаецца кнігамі як прадуктам: “беларускае слова” — ягоная зброя.

“Гэта ягоны чын, ён класічны кніганош ХІХ стагоддзя, — мяркуе Сяргей Дубавец. — Яму ёсць на кавалак хлеба — і ўсё. Алесь не гоніцца за раскошай, наадварот ахвяруе. У мяне была “Руская кніга”, ён агітаваў мяне рабіць другое выданне: усім займаўся цалкам, выдаў. Ясна, што ён нічога не наварыў на гэтым, мо яшчэ і страціў. У краіне няма кніжнага рынку, таму любы такі агмень пад наглядам, пад каўпаком. Уяўляю, як яму было цяжка… Але ён хлопец моцны, цягнуў, як мог”.

Падарожжы, “Дынама” і бокс

Алесь не любіць кавярні і рэстараны, хутчэй можа запрасіць сяброў дадому альбо на прыроду. Клікаць яго ў бар ці клуб на выходныя бессэнсоўным. Модныя тэндэнцыі ён альбо не прымае, альбо прымае мінімальна, таму ў сяброўскім коле нават атрымаў мянушку: “рэтраград”. Гаджэты, стылёвую вопратку і сацыяльныя сеткі Алесь з іроніяй крытыкуе.

“Ён з нас сцябаўся, — узгадвае блізкі сябар Павел Славінскі. — Нармальным адпачынкам для яго ёсць паехаць у лес на тыдзень. Калі мы, скажам, ездзілі ў лес на выходныя, ён смяяўся, маўляў, гэта не сур’ёзна: каб нармальна адчуць прыроду, трэба ехаць на тыдзень, каб дні праз два пачала нармальна працаваць галава, можна было абстрагавацца ад лішніх думак і г.д.”

Іншы бок Алесевых інтарэсаў — футбол. Гуляў з сябрамі, прыкладна раз на тыдзень, заўзеў за мінскае “Дынама”, бываў на выездах клубу: па Беларусі, ва Украіне, Грузіі.

Алесь Яўдаха глядзіць трансляцыю футбольнага матчу ў бары

“Гэта наша суполка: ганяем на выезды, камунікуем, так завязалася сяброўства, — тлумачыць Віталь Шабуня, які ведае Алеся ўжо 12 гадоў. — Напрыклад, ездзілі ў Тбілісі, калі там праходзіў турнір: тбіліскае “Дынама”, “Карпаты—Львоў”, днепрапятроўскі “Днепр” і мінскае “Дынама”. Так “ганялі” штогод, камунікавалі. Людзі ў курсе падзеяў, вельмі перажываюць, пытаюцца пра варыянты дапамогі. Футбольная тэма ж перацякае і ў чалавечыя адносіны — мы ўсе сябры”.

Алесь Яўдаха — заўзятар мінскага ”Дынама”

Разам з Віталём Алесь у свой час займаўся боксам — для тонусу і падтрымкі формы. Маўляў, мужчына — гэта заўжды абаронца, таму мае быць моцным і ўпэўненым у сабе. Пры гэтым Яўдаха застаецца ціхім і неканфліктным чалавекам. “Ні разу не бачыў, каб з кімсьці сварыўся”, — дадае Віталь.

“Кшталцавацца” — што гэта?

Паводле сяброў, Алесь вельмі паслядоўны чалавек і аднолькавы як для сяброў, так і для сваякоў — двудушнасці ў ім ніколі не было. Менавіта гэтым ён імпануе: адчуваецца ўпэўненасць, сіла, але без напругі. Гэтым і заваёўвае давер: сваім трошкі іранічным, але вельмі “пацанскім” стаўленнем.

“Алесь — чалавек вельмі псіхічна ўстойлівы, стабільны, надзейны, трошкі флегматычны, — распавядае Усевалад Сцебурака. — Ніколі не бачыў у яго дэпрэсіяў, наадварот, заўсёды падбадзёрваў. Ён ніколі не будзе наракаць ці выгаворваць сумныя гісторыі з уласнага жыцця. Класічны мужчынскі падыход: сваё трымае глыбока і не дзеліцца з першым сустрэчным, але “не жуе соплі” і заўсёды лёгкі на пад’ём”.

Алесь Яўдаха на курсах ”Мовананова” ў Маладэчне (фота Настассі Роўды)

Адно з улюбёных Алесевых словаў — “кшталцавацца” — самаўдасканальвацца. Менавіта праца над сабой ёсць ягоным шляхам: у бізнэсе, у спорце, у чалавечых адносінах і г.д. Пра яго можна сказаць: прыземлены ў добрым сэнсе, не мройнік, спакойны і надзейны.

“Гэта чалавек звышсціплы, — дадае Міхась Міцкевіч. — Былі спрэчкі і за чаркай, і ў паходзе ля вогнішча, але не магу ўзгадаць сітуацыі, каб ён павысіў голас. У падарожжах я заўжды намагаўся трапіць з ім у адзін намёт, каб пасля адбою яшчэ паўгадзінкі з Алесем “патрындзець”. Ён чалавек начытаны, у мяне нават было ўражанне, што думкі, якія мне прыходзілі ў галаву, Алесь ужо даўно абдумаў і зрабіў высновы. Ён для мяне прыклад, апора. Калі я вагаўся ў нечым, у Алеся быў такі аўтарытэт, што ягоная думка была апошняй кропкай у маёй спрэчцы з самім сабой”.

З сябрам Міхасём Міцкевічам у Гродне

Заўжды верны Ідэі

Начытанасць Алеся ў сяброўскім коле легендарная: яго цікавіць усё, па кожным пытанні ён мае сваё меркаванне, якое часта розніцца ад агульнапрынятага. Таму з ім цікава гутарыць на любую тэму. Пры гэтым — адкрыты да дыялогу: можа выслухаць любое меркаванне, нават калі яно не супадае з ягоным.

“Для мяне Алесь ёсць прыкладам у плане ведання мовы і гісторыі, — працягвае Павел Славінскі. — Напрыклад, у гісторыі, дзякуючы яму, шмат якія моманты сталі для мяне зразумелымі. Гэта быў ягоны ўнёсак у развіццё майго кругагляду. Ён размаўляе ўвесь час на мове, але пры гэтым для яго не праблема пераключыцца на рускую. Так і з кнігамі: апроч беларускіх аўтараў ён з задавальненнем чытае таго ж Пялевіна, то бок ніякага шавінізму ў яго няма”.

Падчас вандроўкі па Нёмане

Прынцыповай пазіцыяй Алеся ёсць не з’язджаць з краіны, што б ні сталася. І тут варта ўзгадаць ягоную дзяжурную фразу, старадаўні рыцарскі дэвіз: “Рабі, што мусіш, а будзе, як будзе”. Міхась Міцкевіч памятае, як пасля падзеяў Плошчы–2010, калі вакол панавала скруха і расчараванне, шмат хто з агульных з Алесем сяброў падумваў пра тое, каб з’ехаць за мяжу. Але аднойчы Яўдаха за кубкам кавы ў сябе на кухні прывёў цікавы прыклад:

“Калі Чачня змагалася за незалежнасць і загінуў Джахар Дудаеў, там таксама былі ўпадніцкія настроі, — перадае Алесевы словы Міцкевіч. — Тады нехта сказаў: “Хто змагаўся за Джахара, можа ўстаць і пайсці, а хто змагаўся за незалежнасць — працягваем”. На мяне гэта паўздзейнічала, праўда, а што змянілася? На дадзены момант гэта параза — наша асабістая ці грамадства, але не параза Ідэі. Гэта Алесева думка, з якой ён жыве і ніколі не вагаецца. Ён заўжды верны сваёй Ідэі”.

“Не веру!”

Такім чынам, паводле фармальных падставаў, Алесь Яўдаха — ідэальны фігурант “Справы патрыётаў”. Глядзіце: ён некалі меў праблемы праз кніжку “Маладафронтаўцы”, быў у тусоўцы фанатаў “Дынама”, трымаў сябе ў добрай фізічнай форме, меў штампы пра выезды ва Украіну. Канешне ж, ведаў Міраслава Лазоўскага. А як ні ведаць? Абодва ж займаліся кніжным гандлем. Па ўсім падыходзіць! Гучыць абсурдна, але логіка тых, хто арыштоўваў Алеся, бачыцца менавіта так. Але…

Алесь Яўдаха — партрэт на фоне муроў Каложскай царквы, Гродна

“Лічу, што на яго месцы мог быць кожны, — кажа Усевалад Сцебурака. — Лазоўскі па маладосці мог быць у “Белым Легіёне” і не хаваў гэтага, наадварот — ганарыўся. Данілаў сімпатызаваў вайсковай тэме. Але Алесь нават у войску не служыў ніколі! Я бачу толькі шызоідны момант, што ў Міраслава нумар Яўдахі мог быць на хуткім выкліку ў тэлефоне, бо яны абодва займаліся кніжкамі, кантактавалі. Глабальна, канешне, гонар апынуцца ў такой кампаніі, але гэта абсурд”.

Ніхто з Алесевых сяброў не верыць у выстаўленыя абвінавачванні — ані яму асабіста, ані рэшце абвінавачаных, для ўсіх гэта нонсэнс. “Шок”… “Чалавек трапіў цалкам выпадкова”. “Ніколі не чуў ад яго нічога рэвалюцыйнага”. “Ён там не павінен быць”. “Не веру!” — так гучаць рэакцыі людзей, якія ведалі Яўдаху па 5-10 год, фактычна былі для яго сям’ёй.

“Зачыстка тэрыторыі ад беларусаў”

Паводле Сяргея Дубаўца, “Справа патрыётаў” — першая справа ў Беларусі, паводле якой пасадзілі людзей, якія ў выпадку пэўных агрэсіўных раскладаў былі б 100-адсоткавымі абаронцамі незалежнасці. Дык што ж за дзяржава садзіць сваіх абаронцаў?..

“Слова “акупацыя” ў нас асацыюецца з немцамі, а мы, нібыта, і не так страшна жывем, — працягвае Дубавец. — Але гэта акупацыйная адміністрацыя, якая душыць беларушчыну па ўсіх франтах, напханая прарасійскімі элементамі і нават грамадзянамі РФ у сілавых ведамствах. У нас шмат кажуць пра патрыятызм, незалежнасць, але зараз маскі скінутыя. Чаму заўтра цябе ці мяне не арыштаваць?.. Заканамерна, што іх пасадзілі і будуць далей садзіць. Гэта зачыстка тэрыторыі ад беларусаў”.

Паводле Дубаўца, фігурантам “Справы патрыётаў” варта было б даваць не статус “палітвязняў”, на што дагэтуль не могуць адважыцца беларускія праваабаронцы, а статус “палонных”. Чаму менавіта палонных? Бо іх захапіла чужая ўлада, акупацыйная адміністрацыя, якая не прымае самастойных рашэнняў, і сядзець яны будуць не паводле закону, а паводле рашэння “зверху”. Урэшце, з такой логікай усё стае на свае месцы.

Паводле назэты “Новы час

"Справа патрыётаў": Сціплы рыцар Алесь Яўдаха
Міліцыя перашкаджае выступу Зьміцера Вайцюшкевіча пад Лідай

lida-miliciaПа інфармацыі, якую актывіст Партыі БНФ з Ліды Валер Мінец змясціў у фэйсбуку, да гаспадара аграсядзібы “Гасьціна”, у якой заўтра адбудзецца сустрэча са Зміцерам Вайцюшкевічам, прыехалі з пагрозамі ажно чатыры маёры з Лідскага РАУС.

Пад час “тлумачальнай” размовы пагражалі дзейнасці аграсядзібы нападкамі сваіх “калегаў” з падатковай інспекцыі, даводзілі, што нават каб сустрэцца на закрытай прыватнай пляцоўцы на ўласнай зямлі трэба ў нейкага браць дазвол. За дзень да мерапрыемства! Нібыта яны мусяць забясьпечыць бясьпеку гасцей. Ад каго? Хіба што ад самых сябе.

Валер Мінец упэўнены, што такая увага з боку дзяржавы да  заўтрашняй імпрэзы толькі пашырыць кола гасцей і прыхільнікаў таленту Змітра Вайцюшкевіча.

«Мы не хаваліся, запрашалі на вечарыну праз Фэйсбук і некаторыя газэты. Вечарына будзе з вольным уваходам, адбывацца будзе на прыватнай тэрыторыі. Разам з тым міліцыянты настойліва параілі не праводзіць сустрэчу і канцэрт. Пагражалі падатковай інспэкцыяй. Падстава — несанкцыянаванае масавае мерапрыемства, чым, на думку міліцыі зьяўляецца гэтая імпрэза», — сказаў Радыё Свабода іншы арганізатар канцэрту, сябра Сойму Партыі БНФ Вітольд Ашурак.

Ён дадаў, што дзеяньні міліцыі ня стануць прычынай для адмены канцэрту.

Сам Зьміцер Вайцюшкевіч таксама кажа, што канцэрт яго адбудзецца пры любых умовах:

«Я і сам уласьнік аграсядзібы. Ведаю, што калі колькасьць гасьцей не перавышае 100 чалавек, то на гэтае мерапрыемства ня трэба ніякіх дазволаў. Таму я думаю, што міліцыянты проста падстрахоўваюцца. Але я проста хачу сустрэцца зь мясцовай публікай, а клікаць нікога на лідзкую плошчу не зьбіраюся. Мне здаецца, што гэтыя чатыры маёры павінны лавіць крымінальнікаў, а не займацца гэтым канцэртам».

Міліцыя перашкаджае выступу Зьміцера Вайцюшкевіча пад Лідай
Сяргей Стрыбульскі: Неабыякавы чалавек з вялікім сэрцам

Пра фігуранта «справы патрыётаў» Сяргея Стрыбульскага вядома няшмат. Нарадзіўся, вучыўся, працаваў… Але, гартаючы старонкі яго профілю ў Фэйсбуку, я натыкнуўся на цікавы расповед, які шмат расказаў пра Сяргея.

«Прабягаючы мясцовым паркам, каля сваёй былой школы звярнуў увагу на нейкія гукі са сметніцы. Падышоў пацікавіцца… Цэлафанавы пакунак, у якім нешта рухаецца. Гукі. Ці то пацукі, ці то кацяняткі — незразумела. Шчанюкі!! Сляпыя, колькідзённыя і нават з пупавінамі… Шасцёра, адзін з якіх ужо выпаўз, і, на жаль, змёрз, а астатнія, дзякуючы таму што туліліся адзін да аднаго — жывыя. Дзіўна, што ёсць вылюдкі, якія здатны на тое, каб пакінуць жывых істот на такое скананне…. Я не пакіну. Нельга ж, бо як жыць далей?! Першае, што прыйшло на думку, пасля таго, як аднёс у цёплае месца, — патэлефанаваць у будзь-якую валанцёрскую арганізацыю па дапамозе беспрытульным жывёлам. Званок — кансультацыя аб тым, як сабе паводзіць у гэтым выпадку — дзіцячая сумесь у шпрыцы з піпеткаю і кораб з бутэлькамі з цёплаю вадою, мелі станоўчы эфект. Дзеці супакоіліся і сціхлі…» — гэты пост Сяргей напісаў у мінулым годзе.

Уратаваныя Сяргеем Стрыбульскім шчанюкі

Здавалася б, ну што тут такога? Але задайце сабе пытанне, ці шмат з вас узяліся б даглядаць пяцёх сляпых шчанюкоў? Гэта толькі адзін учынак, але ён ужо шмат можа расказаць пра чалавека.

Што яшчэ мы ведаем пра Стрыбульскага? Што 17 мая, ужо за кратамі, ён сустрэне свой 41-ы дзень народзінаў. Што скончыў факультэт сацыяльных тэхналогій БДУ па спецыяльнасці псіхолаг і сацыяльны работнік. А яшчэ ў тэхнікуме харчовай вытворчасці атрымаў спецыяльнасць кухара. Працаваў у рэстаранах, а таксама падпрацоўваў аддзелачнымі работамі на будоўлях. Спрабаваў Стрыбульскі і займацца прафесійнай фатаграфіяй, рабіў мастацкія здымкі, партрэты, нават на замову.

Уласнай сям’і Сяргей пакуль не мае. А з бацькоў жывы толькі тата, якому ўжо 81 год, і ён амаль сляпы. Таму збіраюць перадачы для Стрыбульскага яго сябры, а лісты пішуць часам зусім незнаёмыя людзі. За што ён ім усім вельмі ўдзячны.

Як узгадвае яго стрыечны брат Ілля, Сяргей гатовы прыйсці на дапамогу: «Калісьці ў маёй машыне ноччу прабіла кола, ён сабраўся, паехаў да мяне, каб дапамагчы, шукаў уначы шынамантаж, які працуе, хаця ў яму ранкам трэба было на працу».

У вольны час Сяргей любіць катацца на ровары, падарожнічаць, займаецца адзінаборствамі, сур’ёзна цікавіцца беларускай гісторыяй, удзельнічае ў зборах клуба «Ваяр».

 

Што тычыцца палітычных поглядаў, то шэсць гадоў таму Стрыбульскі стаў сябрам Партыі БНФ. А ў 2014-м увайшоў у Рух “За Свабоду”.

«Мы пазнаёміліся з Сяргеем у 2012 годзе, былі з ім назіральнікамі на суседніх выбарчых участках, — расказвае пра Стрыбульскага грамадскі актывіст Алесь Марчанка. — Тады мы ўпершыню сутыкнуліся з так званых «каруселяў». Потым мы з ім стэлефаноўваліся і сумесна каардынавалі дзейнасць па прадухіленні такіх парушэнняў. На наступны дзень ён прынёс фотаапарат, і мы пачалі фіксаваць выбарчыя махінацыі на фота».

Па словах Марчанкі, Сяргей — прыемны, сціплы і добразычлівы чалавек, і разам з тым вельмі прынцыповы. Ён адказна ставіцца да любой грамадскай працы. Пакуль не апынуўся за кратамі, быў пастаянным удзельнікам талакі ў Курапатах. Актыўна далучыўся да працы Камітэта па абароне Курапатаў.

Калі ў 2014 годзе адбылася анексія Крыма і пачаліся ваенныя дзеянні на ўсходзе Украіны, Стрыбульскі не мог застацца абыякавым. Ён адправіўся ва Украіну, каб падзяліцца з мясцовымі валанцёрамі сваімі ведамі і ўменнямі па дагляду параненых.

Не заставаўся Сяргей убаку і ад беларускіх падзей. Ён разам з іншымі актывістамі ладзіў каля суда пікеты ў падтрымку Эдуарда Пальчыса, за што атрымаў адміністратыўнае пакаранне.

«Гэта сапраўдны патрыёт Беларусі, адданы ёй сэрцам і душой. Ветлівы, адказны і надзейны, Сяргей любіць дапамагаць людзям і мае велізарную спагадлівасць. Такая шчырая беларускасць, чалавечнасць і салідарнасць, як у Сержука павінна толькі вітацца ды заахвочвацца», — лічыць палітык Алесь Лагвінец.

Аднак, відаць, менавіта такія людзі, як Сяргей, — шчырыя, прынцыповыя і адданыя сваёй краіне, — пакуль не патрэбны нашай дзяржаве. Іначай чым яшчэ можна патлумачыць тое, што Срыбульскага разам з іншымі патрыётамі вырашылі зрабіць злачынцамі.

Суседзі Сяргея, якіх выклікалі панятымі на ператрус падчас затрымання, былі вельмі здзіўленыя прэтэнзіямі аператыўнікаў.

«Нармальны, спакойны, адэкватны чалавек, ніякай агрэсіі ці нейкай прапаганды радыкалізму не чула. Менавіта за ідэю ўсё рабіў, а не за грошы. Такіх людзей я паважаю. Я не ведаю, што яму інкрымінуюць, але, па маіх уражаннях, яго няма за што караць. Я так і заявіла аператыўнікам, якія паказалі нам вынік ператрусу: «Нічога крымінальнага я тут не бачу». Яны ажно пашкадавалі, што нас узялі панятымі. Ну былі антыкварныя супрацьгазнікі, футболкі нейкія, форма страйкбольная, нашыўкі беларускія (іх нават не ўзялі), фотаздымак са страйкбольным ружжом…» — падзялілася ўражаннямі суседка Алена.

Суседзі адгукаюцца пра Сяргея вельмі цёпла і надзвычай за яго перажываюць.

Нагадаем, Сяргея Стрыбульскага затрымалі 21 сакавіка каля 18-й гадзіны на скрыжаванні вуліц Лібкнехта і Каржа ў Мінску. Яму выстаўлена абвінавачанне ў навучанні і падрыхтоўцы да масавых беспарадкаў паводле 3 часткі 293 артыкула Крымінальнага кодэксу (“Навучанне і падрыхтоўка асобаў для ўдзелу ў масавых беспарадках”). Утрымліваецца Стрыбульскі ў СІЗА №1, па адрасе Мінск, вул. Валадарскага, 2. Напішыце яму ліст!

Паводле газэты “Новы час

Сяргей Стрыбульскі: Неабыякавы чалавек з вялікім сэрцам
Сябру Сойму БНФ Андрэя Церашкова аштрафавалі за акцыю 1 траўня

Падчас судовага працэсу па справе спадара Церашкова сведкі-міліцыянты вучылі адзін аднаго, што казаць, даючы паказанні:

«Звычайна мы ўсе сядзім у залі суда, а тут першы раз апынуліся па-за межамі. Вельмі выглядала красамоўна, калі выходзіць адзін з гэтых сведкаў ловіць другога, заводзіць яго ў куток і пачынае накачваць вось гэтымі пытаннямі, якія яму распавядалі. Праінструктаваў, і тады толькі адправіў», – сведчыць Зміцер Салошкін, адказны сакратар Партыі БНФ.

У той жа дзень на 40 базавых велічыняў, то бок на Br 920, аштрафавалі іншага сябру Сойму Партыі БНФ, старшыню правабаронча асветніцкага аб’яднання «За свабоду» Юрася Губарэвіча: «Лукашэнка папаўняе, як і раней, казну за кошт штрафаў не толькі з палітычнай апазіцыі, але і з любых грамадзянаў Рэспублікі Беларусь, якія трапляюць пад суды або чыноўніцкі каток. Трэба выціскаць грошы ў дзіравы бюджэт. Адзінае месца, дзе ўлады могуць іх узяць – гэта кішэні нашых грамадзянаў», – крытыкуе спадар Губарэвіч.

Br 460 штрафу – за першатравеньскую акцыю на Кастрычніцкай плошчы ў Менску мусіць сплаціць грамадская актывістка Марына Адамовіч. На 10 базавых велічыняў, або Br 230, аштрафавалі праваабаронцу Валерыя Шчукіна.

Чарговы раз ціск зазналі журналісты, што супрацоўнічаюць з «Белсатам»: фрылансэра Андрэя Толчына суд Цэнтральнага раёну Гомля паспрабаваў двойчы прыцягнуць да адказнасці ў адной і той жа справе.

Журналістцы Ларысе Шчыраковай за стрым з першамайскага мітынгу ў Гомлі далі штраф памерам Br 805 – то бок 35 базавых велічыняў.

«Я лічу, што гэты суд і гэты штраф – гэта проста тупая помста ўлады за тое, што я паказваю праўду, за тое, што я асвятляю сацыяльна вострыя тэмы. Вы бачылі на стрымах, што я не падбухторваю людзей, што людзі самі казалі, што правы працоўных не абаронены», – зазначыла спадарыня Шчыракова.

На гэтым судовы канвеер не спыняецца: паводле праваабарончага цэнтру «Вясна», на ўдзельнікаў акцыяў 1-га траўня агулам склалі каля 20-ці пратаколаў.

Паводле тэлеканалу Белсат

Сябру Сойму БНФ Андрэя Церашкова аштрафавалі за акцыю 1 траўня

    Травеньскі Сойм Партыі БНФ

    Чарговае пасяджэньне Сойму Партыі БНФ адбудзецца 13 траўня ў 11:00 (Менск, вул. Чарнышэўскага, 3).
    
    

    Вадзім Саранчукоў патрабуе прыцягнуць паклёпнікаў да адказнасьці

    На сённяшні дзень абласная пракуратура зварот пераслала ў гарадскую пракуратуру, а тая ў абласное ўпраўленне ...

    Рыгор Кастусёў камэнтуе выкрыцьцё ў Магілёве злачыннай групоўкі, створанай былым міліцыянтам у галіне ЖКГ

    Магілёўская міліцыя заяўляе, што выкрыла злачынную групоўку ў мясцовым камунальным прадпрыемстве «Жылкамгас». Супраць былога яго ...

    Моладзь БНФ працягвае кампанію #Геніюш2016

    Зусім нядаўна Моладзь БНФ атрымала адказ ад генпракуратуры Рэспублікі Беларусь на пісьмовае патрабаванне рэабілітаваць Ларысу ...
    СТУЖКА НАВІНАЎ

    18 траўня Вярхоўны суд разгледзіць скаргу БНФ на папярэджаньне мінюста

    У Вярхоўным судзе Рэспублікі Беларусь прызначаны разгляд справы па скарзе Партыі БНФ на пісьмовае папярэджанне, вынесенае на адрас партыі Міністэрствам юстыцыі. Судовае пасяджэнне распачнецца 18 траўня а 10-й гадзіне ў залі №7 Вярхоўнага суду.

    У Слоніме не будзе вуліцы імя Івана Шэгі. Пакуль не будзе.

    Слонімскія актывісты БНФ атрымалі адказ з раённага Савету дэпутатаў на запыт надаць адной з вуліц у Слоніме імя Івана Шэгі (такой вуліцы пакуль няма).

    Ігар Казьмерчак на Белсаце у праграме “Два на два” – пра народныя пратэсты

    Тысячы людзей па ўсёй Беларусі выйшлі на вуліцы ды патрабавалі адмены абразлівага і несправядлівага дэкрэту аб дармаедстве, а таксама адстаўкі Аляксандра Лукашэнкі.

    Вынікі травеньскага Сойму Партыі БНФ

    13 траўня ў цэнтральнай сядзібе БНФ адбылося чарговае пасяджэньне Сойму Партыі БНФ і Грамадзкага аб’яднаньня БНФ “Адраджэньне”. Кіруючым органам БНФ былі разгледжаныя пытаньні бягучай палітычнай сытуацыі, абмеркаваны стан падрыхтоўкі партыі да маючых адбыцца напачатку 2018 года выбараў дэпутатаў мясцовых саветаў дэпутатаў. Сойм зацьвердзіў далучэньне партыі да Альянсу эўрапэйскіх кансэрватараў і рэфармістаў, а таксама зацьвердзіў палажэньне аб скліканьні 30 верасьня чарговага справаздачна-выбарчага Зьезду Партыі БНФ.

    Аблвыканкам: пазбяганне сустрэч кіраўніцтва са смаргонцамі па месцы іх жыхарства адпавядае графіку

    На сайце Гарадзенскага аблвыканкама размешчаны графік прыёму грамадзян па месцы жыхарства кіраўніком і яго намеснікамі ў 2017 годзе. Пры гэтым такі невялікі райцэнтр, як Дзятлава, кіраўніцтва наведае аж 4 разы, Шчучын і Ваўкавыск – па 3, шэраг іншых – па 2. У той жа час смаргонцы ўвогуле пазбаўлены магчымасці ў гэтым годзе па месцы жыхарства падзяліцца сваімі праблемамі з кіроўным складам аблвыканкама, бо графік не прадугледжвае выязнога прыёму.

    Генпракуратура зноўку адмовілася рэабілітаваць Ларысу Геніюш

    Актывісты Моладзі БНФ атрымалі адказ ад Генпракуратуры Беларусі на пісьмовае патрабаваньне рэабілітаваць выдатную беларускую літаратарку Ларысу Геніюш.

    Травень 2017
    Пн Аў Сер Чц Пт Сб Ндз
    « Кра    
    1234567
    891011121314
    15161718192021
    22232425262728
    293031  
    © 2011 - 2017 ПАРТЫЯ БНФ. Усе правы абароненыя. Перадрукоўка дазваляецца толькі пры выкарыстаньні гіпэрспасылкі на сайт ПАРТЫІ БНФ.